In the house, in a heartbeat

20th Century Fox

Na een tijdje is het moeilijk om nog echt bang te worden tijdens het bekijken van films. Horrorfilms steunen vaak op schrikmomenten en beelden die walging oproepen maar eenmaal volwassen zijn enge films praktisch niet meer te vinden. Gelukkig zijn er een aantal films die tappen uit basisangsten en -emoties en die die spannend genoeg kunnen brengen om de adrenaline toch te laten vloeien.

Componist

Evelyn Overholser

Het vervolg op Danny Boyles zombies-revival 28 Days Later was Juan Carlos Fresnadillo’s 28 Weeks Later met Rose Byrne en de toen nog onopvallende Jeremy Renner. Het begin van de film dropt de kijker in het midden van de actie. Met John Murphy’s magistrale In the House, In a Heartbeat als soundtrack vlucht Robert Carlyle weg van een horde geïnfecteerde wildemannen, laat hij hierbij zijn vrouw achter en rént hij voor zijn leven zoals je zelden iemand voor zijn leven zag rennen in een film. Het camerastandpunt gaat razendsnel van verre shots via point-of-view en van close-ups en houdt je heel ver op het puntje van je stoel.

UPI

John Murphy’s compositie is waarschijnlijk het belangrijkste aspect van de scène, en misschien kan je élke scène wel opwindend maken door er dat stukje muziek op te plakken. Voor de stripverfilming Kick-Ass maakte Matthew Vaughn goed gebruik van Big Daddy Kills, Henry Jackmans versie van In the House, In a Heartbeat. Wanneer Big Daddy (Nicolas Cage) een hele opslagplaats vol gangsters opruimt en in brand steekt voel je je zelf heel even onoverwinnelijk.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , ,

Comments are closed.