Het Italiaanse monster

IRIS Films

Roberto Benigni, de bekende nar uit het land van de Commedia dell’arte. Hyperkinetisch en onbetrouwbaar blijft hij zijn slapstick brengen. Of het in het midden van de Jodenvervolging of lopend over zetelleuningen tijdens de prijsuitreiking op het filmfestival van Cannes, nooit gaat hij onopgemerkt aan de lens voorbij. Maar voor hij doorbrak buiten Italië met La Vita e Bella en naast zijn gastrollen in Jim Jarmusch-films als Night on Earth en Down By Law, regisseerde hij zelf een aantal komedies.

IRIS Films

Il Mostro uit 1994 is met zekerheid één van de grappigste films die ik ooit zag. Al moet ik daaraan toevoegen dat ik een zwak heb voor slapstick, vallende mensen en groteske overdrijvingen. Daaraan in Il Mostro geen tekort.

Loris (Benigni) is een gewone, klungelige man die door een aantal onwaarschijnlijke toevalligheden en persoonsverwisselingen de hoofdverdachte wordt van een reeks brutale verkrachtingen. Ook al tracht een jonge undercover politieagente (Benigni’s echtgenote en favoriete tegenspeelster Nicoletta Braschi) hem misdadige handelingen uit te lokken, het lukt niemand hem te klissen. Ergens tussen Charlie Chaplin en Louis de Funès, speelt Benigni zijn perfecte humoristische timing uit en charmeert hij de grootste zuurpruim.

De begingeneriek van Il Mostro is een simpele tekenfilm die als opwarming en introductie dient. Een onschuldige en onhandig hondje jaagt iedereen onterecht grote schrik aan op de tonen van een orkestje of fanfare. De tekeningen zijn slordig en kinderachtig, maar simpel genoeg om je in de juiste luchtige en ietwat nostalgische sfeer te brengen. En voor wie een avondje ongegeneerd wil schaterlachen: bekijken die film.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , ,

Comments are closed.