Songs die een scène maken (10)

HBO

HBO

The Sopranos. De gouden jaren van HBO en intelligente televisieseries in het algemeen. Prachtige serie, schitterende rol voor wijlen James Gandolfini, ijzersterk scenario en een unieke inkijk in de wereld van de moderne Amerikaanse maffia. Maar achteraf gezien moet je wel toegeven dat de laatste seizoenen wat aanslepen. De fut is een beetje uit de familiekroniek, Tony Soprano wordt minder en minder sympathiek en de subplots stapelen zich op.

Gelukkig is er wel nog plaats voor meer dan een handvol prachtige scènes. Na enkele jaren kennen de acteurs de personages perfect en oogt hun interactie helemaal natuurlijk. Ook de schrijvers laten zich af en toe gaan, en dan produceren ze een aantal memorabele monologen. En krijg je scènes die zo geslaagd zijn dat ze zowel een terugblik zijn op de hele saga, als de schaduw van een nakende ondergang.

HBO

Regisseur Terrence Winter belicht graag oorzaak en gevolg. Net als in zijn eigen serie Boardwalk Empire laat hij fragmenten uit de geschiedenis vallen. Onverwachte en toevallige wendingen, keuzes die personages maken en de repercussies.

Na een intense scène met een verbitterde en rouwende Phil Leotardo in New York, zie je de hele Soprano-familie aanwezig op de doop van Chris’ dochtertje. Tony en Carmela zijn peter en meter. Van de spanning tussen Tony en Chris is niks te merken. De kinderen zijn gegroeid sinds seizoen één, de familie is groter geworden. Maffiagewijs zijn de verschillende personages opgeklommen en nu genieten ze van hun hoogtepunt. De song Evidently Chickentown zorgt voor een opgejaagde en oncomfortabele sfeer. We zien een familiefeest, maar de dreiging overschaduwt de vreugde. Punkdichter John Cooper Clarke schreef de tekst als satirisch gedicht, maar het specifieke ritme van de best gekende versie heeft een zeer cinematografische kracht. Ook Jacques Audiard (De Rouille et d’Os) en Anton Corbijn (Control) gebruikten de song.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , ,

Comments are closed.