FFG: Legendarische Scorsese songs (1)

Fox

Fox

“My whole life has been movies and religion. That’s it.” Volledig mee akkoord, meneer Scorsese, maar met deze uitspraak laat je wel een derde muze in de kou staan. Die van de muziek met name. Muziek speelt de hoofdrol in zijn fantastische reeks The Blues en schittert onder meer in de documentaire die hij maakte over Bob Dylan, No Direction Home. Ook zijn keuzes voor virtuoze componisten als Bernard Herrmann (Taxi Driver), Elmer Bernstein (The Age of Innocence) en Howard Shore (zowat elke film sinds Gangs of New York)  bewijzen ten overvloede dat de man niet alleen ogen, maar ook oren aan zijn hoofd heeft.

United Artists

Dit toont hij des te meer in zijn casting en timing van de mooiste strepen klassieke muziek, zoals bijvoorbeeld in zijn gebruik van Cavallaria Rusticana: Intermezzo als intro voor Raging Bull.

Dat de kleine regisseur met de grote bril niet alleen in het muzikale verleden op wandel gaat maar ook stevig in zijn actuele muziekwereld rondstapt, wil ik graag aantonen aan de hand van tien pop- en rocksongs die Scorsese ooit (of soms zelfs meermaals) gebruikte. Want wij danken met z’n allen Quentin Tarantino op onze blote knieën om ons Misirlou van Dick Dale te laten (her-)ontdekken, maar het was (verdomme) wel Scorsese die als eerste op het idee kwam om bestaande hedendaagse muziek in zijn films te gaan gebruiken. Voor Mean Streets meer bepaald. Hoe dat precies zat, kom je in deel twee te weten. Dit stukje reserveer ik voor onder meer de samenwerking tussen twee grootheden en de muziek van een beestig goeie band.

10. Bad – Michael Jackson (Bad)
Beginnen doen we met dit buitenbeentje. Akkoord, het is geen song uit een film en technisch gezien past ze dus niet in deze lijst. Toch wou ik je niet onthouden dat de kingpin van de gangsterfilm ooit nog samenwerkte met de king of pop. En (opnieuw) akkoord, het verhaal (van scenarist Richard Price) en de regie van deze 16 minuten durende kortfilm zijn niet echt om naar huis te schrijven. In deze periode zat Scorsese echter meer met z’n gezicht in bergen coke dan achter de camera en moesten de zaken snel en zo mogelijk nog sneller vooruit gaan. Gelukkig blijven de muziek en de danspassen vandaag wel nog steeds overeind. Of heb jij nog nooit meegezongen of gedanst op dit nummer misschien? Naast Michael Jackson herken je trouwens ook Wesley Snipes.

9. Werewolves of London – Warren Zevon (The Color of Money)
Omdat de vorige clips niet echt in deze lijst pasten krijg je hier twee nummers (nuja, anderhalf) voor de prijs van één. Voor Warren Zevon begint te huilen hoor je hieronder namelijk ook nog Eric Clapton met de gitaarsolo/uitloper van zijn It’s in the Way that you use it. Naast Zevon en Clapton valt uiteraard ook de belachelijk jonge (of is het de gewoonweg belachelijke?) melkmuil op van een met Top Gun net doorgebroken Tom Cruise. Zijn mentor (éminence grise Paul Newman) Fast Eddie Felson kan alleen maar moedeloos toekijken hoe de weliswaar getalenteerde Vincent Lauria zichzelf toch zo gigantisch fantastisch vindt. Check bijvoorbeeld het T-shirt van Cruise. Lauria speelt wel de tafel schitterend leeg, én hij heeft nog genoeg besef en branie om “His hair was Perfect” mee te lippen op de tekst van Zevon. Al zal het scenario daar ongetwijfeld ook voor iets tussen gezeten hebben.

Mocht de naam Fast Eddie Felson trouwens bekend in de oren klinken, dan komt dit omdat Newman deze rol 25 jaar eerder al vertolkte in The Hustler. Scorsese maakte met The Color of Money dus een sequel. Maar dan wel niet volgens het gebruikelijke principe van bigger en better (en daardoor vaak worse!). Money is namelijk ook, en zeker apart, een zeer goede film over een ouder en wijzer geworden wijsneus die plots wordt geconfronteerd met de lefgozer die hij 25 jaar geleden zelf was. En Zevon? Wel, die zag een werewolf, drinking a pina colada at Trader Vic’s. And his hair was perfect. Aaoooooo!

8. New York, New York – Liza Minnelli (New York, New York)
Minnelli, de legendarische zangeres en actrice uit onder meer Cabaret, brengt hier een al even legendarisch nummer dat voor altijd verbonden zal blijven met de gouden stem van Frank Sinatra. Toch werd het niet voor Ol’ Blue Eyes geschreven en wel degelijk speciaal voor deze film van Scorsese. De vaak vergeten namen van John Kander en Fred Ebb zorgden voor respectievelijk de muziek en de lyrics. Minnelli speelt in dit eerbetoon aan de musical het liefje van Robert De Niro. Toen er van DiCaprio zelfs nog geen sprake was, deed Scorsese in bijna al z’n films beroep op De Niro. Het duo zou onafscheidelijk blijken voor maar liefst 8 films, waarbij Taxi Driver en Raging Bull er algemeen en ontegensprekelijk als meesterwerken bovenuit steken.

7. Shipping up to Boston – Dropkick Murphys (The Departed)
De populariteit van deze punkband met Keltische invloeden schoot nog geen klein beetje de hoogte in dankzij dit nummer. En niet onterecht want het beukt niet alleen de scéne vooruit, het kan gerust op gelijk welk in slaap vallend feest gebruikt worden om één en ander weer op gang te trekken. Afkomstig uit Quincy, een stad bij Boston, waar The Depaahted zich afspeelt, is het ook niet onlogisch dat de Dropkick Murphys deel uitmaken van de soundtrack. Ander leuk bandje op de geluidsband: The Rolling Stones, maar daarover later meer…

6. House of the Rising Sun – The Animals (Casino)
Vijf jaar na Goodfellas trokken Robert De Niro en Joe Pesci hun gangsterkostuum weer aan voor hun goede vriend Scorsese. Dat misdaad nog steeds niet loonde kom je ook hier, naar het einde van gok- en gangsterdrama Casino toe, in een heerlijk compilatie van afrekeningen te weten. Op de achtergrond van Pesci’s voice-over hoor je The Animals huilen over een welbepaald huis in New Orleans. En ook al speelt Casino zich meer aan de kanten van Las Vegas af, het gaat wel degelijk over hetzelfde huis, namelijk dat waar men komt om te gokken.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.