Soundtrack Hannibal volume 1 & 2

Hannibal

DFW

Rating: ★★★½☆

Ik heb het hier al aangehaald: wat Bryan Fuller heeft gedaan met het personage van Hannibal Lector op het televisiescherm in Hannibal is zeer zeker de moeite waard. De Deen Mads Mikkelsen komt akelig in de buurt van het alter ego dat Anthony Hopkins in 1991 onsterfelijk maakte in The Silence of the Lambs. De serie Hannibal is om handen en vingers van af te likken, ondanks de wisselende kijkcijfers in Amerika. Toegegeven, de reeks is geen spek voor ieders bek, en dat gaat ook op voor de soundtrack. Lakeshore Records  brengt vier volumes uit met daarop de muziek van de serie. Volumes 1 & 2 verschijnen op 5 augustus (digitaal) en vanaf 2 september op cd. Voor volume 3 en 4 moet je wachten tot 2 september (digitaal) en 23 september (op cd).

“Visually it’s so artfully done and quite fantastical, so I see it like an opera staging, otherwise I might be more disturbed. Listening to the music alone is scarier than in the context of the show.”

Met deze woorden omschrijft componist Brian Reitzell zijn kijk op de serie en de bijhorende muziek. Hij ziet verder gelijkenissen tussen muziek componeren en koken:

“Scoring is very similar to cooking. Except with music you can throw all the spices in to the pot and then take them out one by one to see what flavors arise out of uncommon combinations. If you put too much white pepper in your sauce it’s very hard to take it out but with Protools. You just delete the white pepper.”

Hannibal

Lakeshore Records

In Hannibal vertolkt Hugh Dancy de getormenteerde Will Graham. De man ziet hoe moordpartijen tot in de kleinste details zijn gebeurd, alsof hij ze allemaal zelf heeft gepleegd. Die perceptie groeit gaandeweg het eerste seizoen bij Will zelf, zijn collega’s en bij een zekere psycholoog Hannibal Lecter. Deze laatste maakt zich gedurende het onderzoek naar een (serie)moordenaar meer en meer onmisbaar binnen de FBI. Zijn aanwezigheid is nefast voor Will, maar niemand die het ziet. Tussen het moorden door zien we suggestieve beelden van Lecter die in zijn professionele keuken chef-kok speelt. In het eerste seizoen toont hij zich een meester van de Franse haute cuisine. In seizoen twee waagt hij zich aan de Japanse fijnproeverij.

De relatie tussen Will en Hannibal zorgt voor een onverwachte (maar logische) finale van het eerste seizoen. Ondertussen kreeg het Amerikaanse publiek ook het tweede seizoen op hun bord. Goed nieuws is dat een derde reeks ondertussen in de maak is. Voor we die kunnen bekijken, moeten we het stellen met de soundtrack van seizoen 1, in twee volumes. En zoals daarnet geschreven is ook die een uitdaging.

Wie vertrouwd is met Reitzells werk in Red Riding Hood bijvoorbeeld zal niet vreemd opkijken bij het horen van de muziek voor Hannibal. Muziek kan je het haast niet noemen. Wat het precies is, daar kan ik niet meteen een naam op kleven. Het is geen soundtrack zoals we die kennen, het is ook geen echte soundscape. Deze Hannibal is meer een collage van composities waarin Brian korte muziekstukken combineert met geluiden of vervormingen van geluiden en klanken. Deze klankband vergroot het beklemmende gevoel van moord en gruwel tijdens de reeks, en werkt tijdens de serie zeer goed (ik denk dan aan het geluid telkens Will een beeld krijgt/oproept van een moord).

Hannibal

Lakeshore Records

Het meeste opvallende geluid dat Reitzell in het eerste seizoen laat horen is dat van de bullroarer.  Hij kocht het op Ebay voor vijf dollar. Brian heeft het geluid dat het produceert speciaal in surround sound opgenomen. Reitzell omschrijft het als volgt:

“It is an aboriginal instrument.  Every continent on Earth has a form of bullroarer — it’s the oldest instrument known to man. The instrument is spun around your head and creates a low hum that has movement in space and not just sound. So when you listen to it, it spins around your head, and it’s really powerful.”

Als soundtrack op zich ga je geen 100 keer voor je plezier naar het album luisteren. Brian Reitzell stelt jouw gehoor immers danig op de proef. De nummers zijn van wisselende lengte en duren soms 13 minuten. Dat is lang, zeker als je luistert naar muziek die eigenlijk geen muziek is. En ook omdat je de meerderheid van de werken nauwelijks hoort, tenzij je een hoofdtelefoon gebruikt. Maar dan nog, ook met oortjes in is concentreren van belang.

De moeilijkheid is ook dat elke track (genoemd naar de verschillende afleveringen van het seizoen) nog eens onderverdeeld is in verschillende stukjes. Deze soundtrack voor Hannibal komt over als een experiment, zoals Lecter Wills gave ziet als iets unieks en zoals hij wil testen hoe ver hij de man kan duwen in elke richting die hij wil. Hoe ver jij Brian toelaat met deze experimentele muzikale oefening is up to you. Mooi is wel de korte referentie naar de soundtrack voor de filmversie van Hannibal, geregisseerd door Ridley Scott. Zo herkennen de fans van het pianofragment Goldberg Variations Bwv 988: Aria – Da Capo van Glenn Gould.

Nummers:

Volume 1

1. Apéritif (13:52)
2. Amuse-Bouche (10:07)
3. Potage (6:01)
4. ?uf (12:49)
5. Coquilles (13:19)
6. Entrée (8:16)
7. Sorbet (8:12)

Volume 2

1. Fromage (5:50)
2. Trou Normand (10:58)
3. Buffet Froid (3:30)
4. Rôti (16:51)
5. Relevés (18:14)
6. Savoureux (15:08)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , ,

Comments are closed.