Supercalifragilistic Classic Soundtrack: X-Men: The Last Stand

X-Men The Last Stand

Fox

Didier Van Hoorebeke

Didier

Voor deze maand hebben we X-Men: The Last Stand uitgeroepen tot Supercalifragilistic Classic Soundtrack. Het is een score van John Powell. Zijn filmmuziekcarrière kende een grote doorbraak dankzij de film Face/Off. Voor die prent klopten de makers eerst aan bij Hans Zimmer.

Er kwam een soundtrack waarvan regisseur John Woo onder de indruk was. Maar die score had Hans Zimmer helemaal niet geschreven, wel zijn pupil John Powell. Met de goedkeuring van de makers werd John Powell zo plots gebombardeerd tot componist van een grote blockbuster. Sindsdien gaat het goed hard en opwaarts met de carrière van John Powell. Denk maar aan de scores van United 93, Mr. & Mrs. Smith, Happy Feet, Ice Age, Paycheck, de Kung Fu Panda-films en de Bourne-franchise.

De soundtrack voor X-Men: The Last Stand verscheen in 2006 bij Varèse Sarabande. De film was de derde in de franchise en kreeg meteen ook een derde componist. Powells voorgangers waren John Ottman en Micheal Kamen. Beiden moesten de nodige kritiek op hun scores verwerken. John Powell kreeg de job omdat regisseur Brett Ratner grote fan was van zijn werk voor de Jason Bourne-films.

“He fought for me because I was working on Ice Age: The Meltdown (2006) with Fox and there was a concern that by the time I finished Ice Age I wasn’t going to have time to do X-Men. It certainly squeezed me a little bit in time. I probably had a couple of weeks less than I would’ve ideally wanted. (Brett) championed me on it even though I haven’t done the genre before – people were concerned thinking that maybe they needed somebody who had worked on that kind of film before.”

X-Men The Last Stand

Varèse Sarabande

John Powell kreeg voornamelijk positieve reacties op zijn score. Zeker in vergelijking met de film, al bevat die enkele memorabele delen, zeker de hele romance tussen Wolverine en Jean Grey (ofte Dark Phoenix, zoals ze in The Last Stand heet).

“We talked in the spotted session. We talked before hand and he just knew that it needed to be emotional and it needed to be big. I did a few experiments and he was very honest with me because my experiments clearly showed that coming off an animated comedy takes a little while to readjust your compass. He very clearly said to me, ‘The most important thing you have to do with this music is make it sound like the most serious thing you’ve ever seen.’ Ironically, I had to take the film as seriously as watching United 93. Then I would write incredibly serious music. It is way over the top obviously. You’re trying to get an intensity that matches the intensity of the actors and the intensity of the story. The fact that Ian McKellan is wearing a cape and a strange hat, you can not see that. You have to see the belief in his eyes and write to that.”

X-Men The Last Stand

Fox

John Powell tilt de serie en de film naar een hogere dimensie. Naar deze prent kun je letterlijk luisteren. De nummers vloeien allemaal mooi in elkaar over op de soundtrack. Bovendien schreef Powell zoveel mooie melodieën en thema’s, die ieder apart en samen zo goed in het gehoor liggen. Doorheen dat alles brengt hij hommage aan de vorige componisten. Heel terecht vond hij dat deze film deel uitmaakt van hetzelfde universum en dezelfde taal spreekt, dus ook in de muziek mag dat niet ontbreken.

“I walked into it knowing the history of the films and actually liking the films very much and liking the history of the music of the films. So I knew that even though it was a new director, there was a language that had already been established. There was no point in reinventing it. The series did not need it at all. We were just continuing from where the first two had dropped us. But at the same time, obviously with Brett, there was a different vibe around the film. I tried to honor both sides of that equation.”

Met een personage als Dark Phoenix heb je een pracht van een figuur waaraan je muzikaal de nodig pathos kunt geven. John Powell doet dat op een briljante manier dankzij het gebruik van het koor. Het klinkt bij momenten bombastisch, maar dat is net wat deze blockbuster zo hard nodig heeft.
John Powell had 141 muzikanten tot zijn beschikking en heeft ze allemaal ten volle benut. Dat alles bij elkaar maakt van deze soundtrack X-Men: The Last Stand een Supercalifragilistic Classic Soundtrack.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.