Songs die een scène maken (3)

Columbia

Columbia

Tijdens de eeuwenwisseling was de Britse regisseur Guy Ritchie op het toppunt van zijn kunnen. Na zijn debuut, Lock, Stock and Two Smoking Barrels, werd hij ingehaald als de nieuwe wonderboy van de gangsterfilm. Alsof de grote Quentin Tarantino hem passant op een straathoek had aangesproken: “Hier jongen, zie je dit brandende ding in mijn handen? Dit is de toorts. Neem jij hem maar even over van mij. Schrijf Londense filmgeschiedenis. Ik zal ondertussen wel wat uitgesponnen genrefilms uit mijn talrijke fetisjen  puren.”

Columbia

Nee, die Ritchie ging het helemaal maken als gangsterregisseur. Brad Pitt wou zelfs met veel plezier voor een schijntje met de Brit samen werken. Dat Pitt zo snel na Fight Club een bokser moest speelde deerde de acteur zelfs niet, tegen beter weten van zijn agent in. Alleen slaagde Pitt er helemaal niet in om met een geloofwaardig Londens accent te praten. Dus maakte Ritchie maar een onverstaanbare Ierse pickeyzigeuner van hem. Ik heb het natuurlijk over het geweldige Snatch uit 2000.

I bet ya can box a little, can’t ya sir? Aye, you look like a boxer.

Het valt niet mee om een song te kiezen met bijhorende onvergetelijke scène uit Snatch. Het grappige walsje Golden Brown van The Stranglers! De ultieme two-tone ska-track Ghost Town van The Specials! Het instant kippenvelbezorgde Angel van Massive Attack!  Het van Manchesterse coolheid overdropen Fuckin’ in the Bushes van Oasis! Cross the Track (We Better Go Back) van The Godfather of Soul James Brown! Het zomerse Dreadlock Holiday van 10CC! Ik word er zo euforisch van dat ik haast ook Madonna’s Lucky Star zou gaan bejubelen (nah, goed geprobeerd Madge). Nou, laat ik dan niet moeilijk doen, en gewoon maar meteen twee afleveringen van Songs die een scène maken aan Snatch wijden dan!

Columbia

It’s an unlicensed boxing match. It’s not a tickling competition. These lads are out to hurt each other.

Iedereen kent het verhaal. Kleine garnalen Turkish (Jason Statham) en Tommy (Stephen Graham hebben een foute deal met lokale gangsterbaas Brick Top (een bijzonder unheimische Alan Ford) gesloten. Met het vervalsen van illegale bokswedstrijden valt grof geld te verdienen in de Londense onderwereld. Probleempje: hun bokser, Georgeous George (Adam Fogerty), is voor enkele maanden invalide geslagen door een onverstaanbare Ierse zigeuner genaamd Mickey “One Punch” O’Neil (Brad Pitt).

It turned out that the sweet-talking, tattoo-sporting pikey was a gypsy bare-knuckle boxing champion. Which makes him harder than a coffin nail.

Columbia

Nou, dan laten we die pickey zelf maar boksen denken onze kleine middenstanders Turkish en Tommy. Bij zijn eerste wedstrijd mept Mickey zijn tegenstander meteen K.O. Verklaart ook meteen die bijnaam One Punch. Zo valt er natuurlijk weinig wedstrijd te vervalsen. Bovendien wil die gekke woonwagenkampgozer van geen tweede gevecht weten, tenzij Tommy en Turkish flink in hun buidel tasten om een alleraardigst nieuw blauw caravannetje voor moederlief O’ Neil te kopen. Daar denkt de nare varkenskenner slash gangsterbaas Brick Top anders over. Wat volgt is een wrede les in overtuigingskracht voor dummy’s op de tonen van het majestueuze Angel van de Bristolse trip-hop band Massive Attack.

You’re not much good to me alive are you, Turkish? He’s a useless shite, that boy. Punish him for me, Errol. I want that pikey to fight!

Columbia

Angel is de openingstrack van Massive Attacks prachtige album Mezzanine (alleen al voor het nummer Teardrop een aanschaf waard) uit 1998. De innemende rastafariman Horace Andy tekende voor de betoverende zanglijn. Het atmosferisch nummer vormt een krachtige soundtrack bij de intrieste wraakscène. Dat Jesters, het volkse speelhalletje van Tommy en Turkish, er moet aan geloven, tot daar aan toe. Maar dan gaat de woonwagen van Mickeys lieve oude moedertje in vlammen op. De blik van waanzin en onvermogen in Pitts ogen is hemeltergend. Het samenspel van de brandende caravan en  de lome muziek die onderhuids openbreekt met een verschroeiende repetitieve riff  is onvergetelijke cinema. Nee, trippen op Massive Attack zal nooit meer hetzelfde zijn.

Volgende week: zelfde plaats, zelfde tijdstip. Zou het? Jup, in deel twee is het allemaal te doen om de überbrute finale boksscène waarin Brad Pitt op de tonen van de massieve Oasis-tune Fuckin’ in the Bushes de show zal stelen.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.