BIFFF – recensies 2016 (4)

Supercalifragilistic

Supercalifragilistic

In Brussel ging op dinsdag 29 maart de 34ste editie van het Brussels International Festival of the Fantastic Film van start. Supercalifragilistic brengt je zoals ieder jaar een overzicht van de meest opvallende titels.

They Look like People Film Llc.

They Look like People Film Llc.

They Look like People

Regie: Perry Blackshear

Cast: MacLeod Andrews, Evan Dumouchel, Margaret Ying Drake

Rating: ★★★☆☆

De Amerikaanse ‘indie’-film They Look like People laat zich nog het best samenvatten als een soort intimistische versie van They Live, de cultklassieker van John Carpenter. Deze trage en bevreemdende film handelt eveneens over onbekende wezens die langzamerhand bezit nemen van de gehele mensheid, maar ruilt de goedgeluimde absurditeit van Carpenter in voor een oprecht verontrustende afdaling in een psychologische hel. In debuterend regisseur Perry Blackshear (hij draaide eerder wel een paar kortfilms) vindt het verhaal ook een cineast met een begenadigd gevoel voor beklemmende sfeerschepping, wat zich vertaalt in een volgehouden gevoel van onbehagen bij de kijker.

Alles draait om twee vrienden – Wyatt en Christian – die elkaar na lange tijd terugzien. Hoewel Christian ogenschijnlijk zijn zaken op orde heeft en zijn oude kompaan meteen onderdak aanbiedt, blijkt langzamerhand toch dat zijn vroegere onzekerheid en angsten nog niet helemaal onder controle zijn. Het echte probleemgeval is evenwel Wyatt, die zich vreemd en zenuwachtig gedraagt en van wie we nooit zeker zijn waar hij werkelijk op uit is. Er zijn een pak scènes die laten zien hoe de twee op onhandige manier de draad weer proberen op te pakken en die ons het gevoel geven dat dit eerder een portret is over verloren vriendschap, dan een echte thriller. Dat zou een perfecte benadering zijn van They Look like People, mocht de prent niet vol zitten met akelige terzijdes die ons toch langzamerhand het gevoel gevel dat er veel meer aan de hand is dan wat we denken te zien. Van bij de eerste beelden is dit een bevreemdende en afstandelijke kijkervaring, die steeds meer evolueert naar een beklemmende nachtmerrie. Blackshear maakt veelvuldig gebruik van ‘wide shots’, die zijn protagonisten als minuscule figuurtjes in een onbestemd landschap plaatsen, het soort ingreep dat het gevoel van ongrijpbaarheid nog vergroot. Hetzelfde geldt voor het kleurenpalet dat op optimale wijze speelt met vale tinten – iets wat soms echo’s oproept aan Denis Villeneuve’s Enemy, een gelijkaardige prent waarmee They Look like People wel meer gelijkenissen vertoont.

Deze kleine productie vervalt gaandeweg wat in herhaling en boet daardoor ondanks de beperkte lengte – 79 minuten – wat aan focus in, maar Shearer vindt zo’n ideale manier om de gevoelens van frustratie, eenzaamheid en mislukking die onder het oppervlak liggen te sudderen, te vertalen, dat dit toch tot het eind een intense ervaring blijft.

9ers Entertainment

9ers Entertainment

Salineuiloe (The Deal)

Regie: Yong-Ho Son

Cast: Ju-bong Gi, Jae-yoon Jo, Eui-sung Kim

Rating: ★☆☆☆☆

The Deal is een zoveelste zielloze variant op de Zuid-Koreaanse politiethriller, die voortbouwt op de erfenis van Memories of Murder en die in dit geval mengt met de wraakmotieven uit de beruchte trilogie van Chan-Wook Park: Oldboy, Sympathy for Mr. Vengeance en Sympathy for Lady Vengeance. Ook hier weer een seriemoordenaar die de uitgeregende straten van Seoul onveilig maakt en een kat-en-muis spelletje speelt met een nemesis bij de politie.

De dader wordt dit keer al snel gevat, maar dan blijkt dat zijn laatste slachtoffer de zus is van de politieman die hem te pakken kreeg. Het vervolg is een al te overladen wraakplot die toont hoe de flik en de vriend van de overleden zus, jaren later nog steeds proberen hun gram te halen op de geschifte moordenaar. In tussentijd proberen de makers ons ook een boodschap mee te geven over de doodstraf – of althans het al dan niet uitvoeren ervan – aangezien de hele plot enkel bestaat bij gratie van het idee dat de dader nooit werd terechtgesteld en dus zijn leven in de gevangenis kan slijten.

Debuterend regisseur Yong-Ho Son, die ook eigenhandig het script pende – heeft duidelijk goed gekeken naar de stijl van zijn grote voorbeelden, maar doet bitter weinig om zijn eigen stempel te drukken. The Deal ziet er uit als tientallen andere dergelijke thrillers en excelleert eigenlijk alleen in het eindeloos gebruik van een revelerende zoom-in die het gezicht van de detective laat zien wanneer hij nog maar eens op het nippertje een net-niet-gemist spoor ontdekt.

De titels die Yong-Ho Son hier vruchteloos probeert te imiteren en emuleren, wisten zich te onderscheiden door een delirante visuele signatuur, een ijzersterke regie, een volkomen originele invalshoek, of een combinatie van al die zaken. The Deal biedt niet meer dan flauwe doorslagjes van al die kwaliteiten en valt volledig onder de noemer ‘volslagen overbodig’.

MPI Media Group

MPI Media Group

Traders

Regie: Rachel Moriarty, Peter Murphy

Cast: Killian Scott, John Bradley, Peter O’Meara

Rating: ★★★☆☆

Traders opent met tien fantastische minuten waarin we zien hoe een aantal financiële toplui hun job kwijt raken in de nasleep van de bankencrisis. Voor ze het goed en wel beseffen zijn ze hun bedrijfswagens kwijt, komen er weinig vriendelijke telefoontjes van de bank omtrent de hypotheek en heeft een voormalig collega zelfmoord gepleegd omwille van een enorme schuldenberg. Tot … één van hen met het idee komt een nieuw soort ‘trading’ op te zetten. Elke ‘handelaar’ zet een hoeveelheid geld in – cash te transporteren in een groene sporttas – schrijft een afscheidsbriefje dat zelfmoord suggereert en begeeft zich naar de met de tegenstander afgesproken locatie. Daar worden briefjes en telefoons uitgewisseld, waarna lukraak via het openbaar vervoer een verlaten plaats gekozen wordt die zal dienen als strijdtoneel. Beide ‘traders’ graven een graf en gaan een gevecht aan op leven en dood. Geen vuurwapens, alle andere middelen zijn toegelaten. De winnaar begraaft de verliezer en wandelt weg met het geld. Het opzet is simpel, wie wint is redelijk gedekt door het zelfmoordbriefje en het ontbreken van een lijk en ziet zijn inzet verdubbeld. Dat vooral dat laatste aspect van belang is, blijkt wanneer één van de ‘traders’ naderhand al snel weer uitzicht heeft op een goedbetaalde job, maar ondertussen die manier van geld verdienen als veel te traag bestempelt.

Traders kan de verwachtingen van de briljante premisse nooit echt helemaal inlossen, maar ondanks de tekortkomingen, valt er behoorlijk wat plezier te beleven aan deze venijnige zwartgallige komedie. De film toont wat er gebeurt wanneer je meedogenloos kapitalisme doordenkt tot in de meest extreme vorm en dat koppelt aan de wanhoop die gepaard gaat met verlies van status en financiële positie in een wereld die enkel nog denkt in termen van winnaars en verliezers. Er klinken echo’s door hier van Bruce Springsteens befaamde ‘Atlantic City’: ‘down here it’s just winners and losers, and don’t get caught on the wrong side of that line’. Die insteek doet een sociaal drama vermoeden en op een bizarre manier is dat ook precies wat “Traders” brengt, maar dan wel geïnjecteerd met een bijna absurde dosis zwarte humor.

Die combinatie – realisme en uitzinnig geweld – zet zich ook door in de manier waarop het duo achter de camera – voormalige televisieregisseurs Rachel Moriarty en Peter Murphy – alles in beeld zet. De film speelt in de troosteloze achterbuurten en industriële ruïnes die we kennen uit menig ‘kitchen sink drama’, maar waar die eerder dienstdeden als decor voor diepmenselijk leed, zijn ze nu het decor voor grimmige vechtpartijen en duistere machinaties. Traders oog op gepaste wijze mistroostig en intimistisch, maar serveert op tijd en stond enkele meer dan rake brutaliteiten die prent een zeer explosief karakter geven.

Eenmaal echt op kruissnelheid lonkt voortdurend een latente vorm van eentonigheid, maar wie uit is op een portie stevige genrecinema zal zijn hart kunnen ophalen aan dit bijzonder efficiënte werkje.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.