Looper onder de loep (2)

eOne

eOne

Na ons kritische artikel van vorige week is het maar rechtvaardig om ook de aangename verrassingen in Looper toe te lichten. Looper eindigde in december niet voor niets in onze top tien van 2012. We kunnen moeilijk anders dan toegeven dat de film zowel onderhoudend als interessant is. Naast de voor de hand liggende redenen (Bruce Willis, Joseph Gordon-Levitt, Rian Johnson) zijn er nog een aantal minder opvallende aspecten die bijdragen aan de kwaliteit van Looper.

Keeping it simple

Rian Johnson verliest geen tijd met overbodige, zweverige uitleg. Sukkelaars belanden in een kooi, reizen naar het verleden en krijgen een kogel in de kop. Dat is het concept, aanvaarden die handel. Het publiek is tegenwoordig rijp genoeg om zich er geen vragen meer te stellen en zich te focussen op wat er gebeurt met de personages. Wie houdt van een meer uitvoerige basis voor verhalen kan terugvallen op series, daar kan film niet meer mee concurreren. Indien film zich wil blijven profileren, kan het zich dus beter focussen op concept dan op achtergrondinformatie.

Bruce Willis in China

eOne

Aansluitend op de vorige paragraaf juichen we de bewuste collage toe waarin te zien is hoe de jonge Joe evolueert tot de oude Joe. Op minder dan vijf minuten slaagt Johnson erin een cool en relatief sympathiek personage te laten verouderen tot een meedogenloze en kalende boef. Extra pijnlijk is de tragiek van het personage dat op voorhand weet wanneer hij alles zal verliezen en zich als een losgeslagen kanonskogel door het gangsterleven schiet om dan toch te bezwijken voor de tederheid van een vrouw.

Kid Blue = Abe

You’re expecting that we’re going to break your fingers with a hammer or something awful but I’m gonna diffuse that tension right now. That’s not gonna happen. What is gonna happen, is that I’m gonna talk for a little. Not even that long. And then you’re gonna give up your friend.

Toegegeven, Rian Johnson weigerde om deze theorie te bevestigen, maar ze is te mooi en logisch om te negeren. Kid Blue (Noah Segan), het sukkeltje dat zichzelf tweemaal door de voet schiet, is de jonge versie van Abe (Jeff Daniels). Op uiterlijk vlak hebben ze dezelfde lange neus, blauwe ogen en zuiders accent. Abe weet onmiddellijk dat Joe Seth zal verraden, omdat hij als jonge knul buiten stond tijdens het gesprek en zich herinnert dat het niet lang duurde. Wanneer Abe de hand van Kid Blue moet kapotslaan merk je de grimas op zijn gezicht, omdat hij zich plots herinnert hoe erg het toen was. Beeld je trouwens eens in hoe je je zélf zou gedragen tegenover een dertig jaar jongere versie van jezelf. Precies, dezelfde mix van afgunst en paternalisme als die waarmee Abe met de Kid omgaat.

Telekinese

eOne

Op het eerste zicht is het ganse TK-gedoe in Looper overbodig. Aan de andere kant is het een zeer leuk gedachte-experiment om je een volgende stap in de menselijke evolutie voor te stellen. In Looper beschikt een klein percentage van de bevolking over een zeer bescheiden vorm van telekinese. Het is volkomen nutteloos en dat zwakt de hoop op een mooiere toekomst nóg verder af. Het heeft geen verder gevolg dan wat stoerdoenerij onder alfa-mannen. Tot Cid zijn krachten ontdekt.

Vagrant Wars

Hoe is onze wereld geëvolueerd tot die van Looper? Eén zinnetje in de film geeft een aanleiding tot de verklaring: the Vagrant Wars of Zwerveroorlogen. In deze tijden van economische crisis en zombie-fascinatie spreekt zoiets wel aan. Wat als alle daklozen, bedelaars en zwervers zich nu eens organiseerden en alle brave burgers de oorlog verklaarden? Geef toe dat dit voor meer paniek zou zorgen dan je wil toegeven. Het is tijdens zo’n burgeroorlog dat Joe zijn ouders verloor en dat Abe hem opving. Het is ook in dat orde-vacuüm dat de criminele organisaties de macht grepen.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , ,

Comments are closed.