De “aliens” in Signs kwamen uit de hel

Touchstone

Touchstone

Schijnbaar iedereen met een internetconnectie is het er onverdeeld over eens: Signs, de alien invasion-thriller van cineast M. Night Shyamalan, was officieel het eerste stuk cinematische stront in wat gauw een heuse reeks van cinematische stukken stront zou worden (zie ook: Lady in the Water, The Happening en The Last Airbender).

Dat gezegd zijnde moet ik bekennen dat ik Signs altijd al bijzonder meeslepend heb gevonden – ondanks het feit dat de film nu de reputatie heeft van een hoopje fecaliën. In de eerste plaats is dat de verdienste van de acteurs: Mel Gibson is solide, Joaquin Phoenix weet zoals altijd zijn tekst te overstijgen, en Rory Culkin en Abigail Breslin zijn zeker en vast twee van de beste kindacteurs die Hollywood ooit gekend heeft.

Touchstone

Maar het zou oneerlijk zijn om de verdiensten van de regisseur te ontkennen. De toon van het script suggereert dat Shyamalan iets méér te vertellen heeft dan de marketing destijds deed vermoeden. Signs werd gepromoot als een realistische horrorversie van Independence Day, maar wie met die visie de prent bekijkt wordt hoe dan ook teleurgesteld. Signs is geen film over aliens en graancirkels; het is een film over een ex-priester/weduwnaar die worstelt met innerlijke demonen – zowel letterlijk als figuurlijk.

Er zijn verschillende aanwijzingen die duiden op een religieuze betekenis achter de plot. Eén belangrijke hint die ons duidelijk moet maken dat de “aliens” misschien helemaal geen aliens zijn, is het feit dat ieder personage zijn eigen visie heeft op het verschijnen van de wezens: de politieagent denkt dat de graancirkels het werk zijn van minderjarige vandalen; de uitbater van een boekenwinkel ziet de gebeurtenissen als een list van de overheid; de militair ziet een vijandelijk leger; de kinderen zien UFO’s en onze protagonist beschouwt de monsters als een geloofstest.

Touchstone

Touchstone

In de ontknoping wordt onthuld dat de wezens verjaagd kunnen worden met water. Als je de wezens beschouwt als aliens – ook al is er nergens in de film een spoor van buitenaardse technologie te vinden – dan klinkt dat zo ongeveer als de meest debiele plotresolutie aller tijden. Waarom zouden aliens met watervrees in godsnaam een planeet willen veroveren waarvan het oppervlak uit meer dan 70% water bestaat?

Zie je de wezens echter als demonen, dan is er helemaal niks vreemds aan het gebruik van gewijd water als wapen. En ik heb het wel degelijk over gewijd water. Het wezen dat in de ontknoping neer gemept wordt door Joaquin Phoenix bezwijkt namelijk onder een kast vol drinkglazen die achtergelaten werden door de dochter van de ex-priester – een kind dat door Mel specifiek beschreven wordt als “heilig”.

“Oh, she’s like an angel.”

Touchstone

Touchstone

Over de radio wordt vervolgens gezegd dat het middel om de invasie af te weren werd ontdekt in “drie kleine steden in het Midden-Oosten”. Het is niet ondenkbaar dat deze steden symbool staan voor de drie grote Abrahamitische religies – het jodendom, christendom en de islam – die elk afzonderlijk hebben teruggegrepen naar de oude wapens van hun geloof.

Combineer dat met de talloze christelijke symbolen die verspreid zijn over de film (onder andere de aanwezigheid van een crucifix in een overhead shot van een dorp) en je hebt genoeg materiaal om te bewijzen dat Shyamalan wel degelijk iets meer op het oog had dan een pretentieuze versie van Independence Day.

Volgende week: de theorie die bewijst dat ook The Last Airbender meer was dan louter een stuk stront. Just kidding.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , ,

Comments are closed.