Aan het woord: Andrew Haigh over Weekend

Peccadillo Pictures

Weekend, de tweede feature van Andrew Haigh vertelt het verhaal van twee jonge mannen die een one-night stand beleven. Uit momenten in bars en slaapkamers, dronken worden en drugs nemen, verhalen vertellen en seks hebben ontstaat een uitzonderlijke liefde tussen twee mannen die iets proberen te maken van hun leven. De première van Weekend vond plaats op het South by Southwest (SXSW) Festival 2011.

Standpunt van de regisseur

Andrew Haigh wou een eerlijk, intiem en levensecht liefdesverhaal vertellen. “Ik wou het gevoel van zowel angst als opwinding tonen dat steeds komt met de mogelijkheid van iets nieuw. Ik wou deze twee mannen observeren die stilaan vielen voor elkaar, die vielen voor elkaars verschillen alsof ze missende stukken van zichzelf aan het ontdekken waren. Ik wou het moment vastleggen waarbij twee mensen echt kiezen voor elkaar en iets beginnen met elkaar, zachtjes focussen op de innerlijke strijd die ze hiervoor moeten leveren. Russell en Glen zijn twee mensen die navigeren door het leven op een verschillende manier maar beide op zoek zijn naar het zelfde – hun plek vinden in de wereld rondom hen. Ze proberen uit te zoeken wie ze zijn, wat ze willen en hoe ze zichzelf moeten definiëren, privaat als publiekelijk. Het spreekt vanzelf dat wanneer het gaat om twee homoseksuele personages veel van deze problemen treffend worden. Het was belangrijk voor mezelf dat ik iets eerlijk kon zeggen over de moeilijkheden van moderne homoseksuele ervaringen. Ik hoop dat de homoseksuele context de thema’s die aan de basis van Weekend liggen versterkt, dus de worstelingen die we allemaal meemaken, ongeacht onze seksuele voorkeur”.

Q: De film hangt bijna volledig af van de aantrekkingskracht tussen de twee protagonisten en of het publiek hen gelooft in de rol die ze spelen. De casting van de twee hoofdrolspelers moet dus een cruciale beslissing zijn geweest. Hoe heb je Tom Cullen en Chris New gecast en hoe verliepen de spelrepetities?

Peccadillo Pictures

Die aantrekkingskracht vinden was zeker mijn grootste angst, maar we hadden het geluk samen te werken met Kahleen Crawford (castte o.a. Ken Loach en David MacKenzie). Door jarenlange ervaring met castings, wist ze exact waar we naar op zoek waren. We hebben heel wat mensen ontmoet, zowel individueel als in koppels. We zochten steeds een soort van vonk tussen twee mensen die zou werken op het scherm. Tom en Chris hadden dat al van bij hun eerste pairing. De spelrepetities waren maar een week, dus hebben we de meeste tijd gebruikt om vertrouwd te raken met elkaar, het script te doorploeteren en er rond te improviseren. Los van de overduidelijke zaken die nodig zijn voor een geslaagde film zoals goede acteerprestaties, denk ik ook dat de aantrekking die je op het scherm ziet, komt door wat er off screen plaatsvindt. Als de juiste sfeer op de set aanwezig is, hoop je dat wanneer de camera draait er een zekere stemming zal blijven hangen.

Q: Je creëerde een paar films die rond het thema van homoseksualiteit handelen, maar ook een paar die daar niet rond draaien – wat houd je geïnteresseerd in homoseksuele personages en de problemen die ze ondervinden?

Als je kijkt naar veel films over homoseksualiteit zou je veronderstellen dat het enige verhaal waardig om te vertellen, het uitkomen voor een onderdrukte liefde is, maar ik was daar niet in geïnteresseerd. Ik wilde een verhaal vertellen over hoe mensen omgaan met hun seksualiteit nadat ze er voor uitkomen. Ik wou de meer subtiele aspecten van de homoseksuele ervaring belichten, bijvoorbeeld hoe mensen omgaan met het gevoel van ‘anders zijn’. Ik was geïnteresseerd in het feit of de persoon kiest om hem te laten definiëren door zijn seksualiteit en zo, op welke manier dan? Ik denk ook dat met de veranderende en vooruitgaande maatschappij er steeds nieuwe bezorgdheden en worstelingen ontstaan. Dit wou ik ook een beetje ontdekken. Natuurlijk vind ik het waard om te zeggen dat je niet homoseksueel hoeft te zijn om moeite te hebben met zaken als zelfdefiniëring en authenticiteit. Weekend gaat vooral om twee mannen die verliefd worden, dit heeft weinig te maken met homoseksueel zijn.

Q: Was er veel plaats voor improvisatie in de film of hielden jullie zich nauwgezet aan het script?

Peccadillo Pictures

We gebruikten altijd het script, maar moedigden de cast aan om rond het script te improviseren en ondanks de korte opnames hebben we telkens de tijd genomen om nieuwe dingen te proberen. Het was van essentieel belang voor me dat de acteerprestaties naturel overkwamen, en we probeerden dit door alles zo authentiek mogelijk te doen voelen voor de cast. Dit onder meer door bepaalde keuzes te maken – bijvoorbeeld filmen door de verhaallijn te volgen. Het was een bewuste keuze om steeds lange opnames te doen en een van de voordelen was dat het ons de vrijheid gaf om verschillende dingen te proberen met elke opname, zonder in te zitten met de overeenkomende continuïteit van de rest van de film. Ik denk dat dit enorm geholpen heeft om het soort van naturel te creëren die de film nodig had.

Q: Waren er films of filmmakers die speciaal inspireerden voor het maken van Weekend?

Er zijn zeker een paar filmmakers die ik bewonder en wiens werk een grote invloed heeft gehad op me. Ik ben een grote fan van moderne filmmakers uit de VS zoals Ramin Bahrani en Kelly Reichardt. Wat ook interessant is dat we veel locaties hebben gebruikt die te zien waren in Saturday Night and Sunday Morning van Karel Reisz, onder andere de beroemde Goose Fair. Trouwens, de toren die de hoofdlocatie werd van de film werd gebouwd op het plekje waar Albert Finney zijn personage leefde voordat de huizen werden vernietigd om plaats te maken voor nieuwe sociale woningen. Dit was een leuk toeval want de film had een grote invloed op ons. Ik zie Saturday Night and Sunday Morning deels als een film die ontdekt hoe mensen problemen ondervinden om hun plaats te vinden in een voortdurend veranderende maatschappij en of ze de sociale morelen van de tijd aanvaarden of er juist tegen vechten. Dit wilden wij ook ontdekken met onze film.

Weekend won onder andere de Emerging Visions Audience Award op SXSW en op het Nashville Film Festival de Grand Jury Prize en Best Actor Award. Ook op Outfest in Los Angeles sleepte de film de Grand Jury Prize in de wacht. Dat de film een must-see is bewijst het citaat dat Amy Taubin voor ArtForum schreef:

just when it seemed that it would be unbearable to sit through another movie about identity-as sex and vice versa, one comes along that’s more precise and moving than almost all the others.

 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.