Aan het woord: de vrouwen van Sparkle

Sony

Sony

Sparkle is een tijdloos verhaal over familiebanden, de prijs van succes en de kracht van muziek. In haar speelfilmdebuut, speelt American Idol sensatie Jordin Sparks de rol van Sparkle, een jonge vrouw met grote, bijna onmogelijke dromen. Haar overbeschermende moeder (Whitney Houston) waarschuwt haar voor de valkuilen van de muziekindustrie, maar de knappe en ambitieuze Stix (Derek Luke) moedigt haar daarentegen aan. Samen met haar zussen vormt Sparkle een succesvol soultrio. Maar naast de roem, krijgen ze ook te maken met jaloezie en verleiding. Sparkle is een meeslepend drama dat tot leven komt dankzij de sterke cast.

De film is verkrijgbaar op DVD en Blu-ray sinds 6 februari. Naar aanleiding daarvan hebben we een Q&A met Jordin Sparks (“Sparkle Williams”), Tika Sumpter (“Delores Williams”) en Carmen Ejogo (“Sister Williams”)

Wat gaf de doorslag om te kiezen voor jullie rol in Sparkle?
TS: Toen ik het script in handen kreeg om auditie te doen voor “D”, hield ik van haar kracht, verontwaardiging – ze is vastberaden om te doen wat ze wilt en wat zij denkt dat juist is – en haar betweter mentaliteit. Maar, uiteindelijk ging het eerder over de familie en de zussen. Het was haast niet te geloven dat Whitney Houston gecast was als onze moeder. Daarna heb ik de andere dames opgezocht, Jordin Sparks en Carmen Ejogo. Ik zag Carmen aan het werk, en wie deze rol ook kreeg het is niet zomaar een rol voor hen.
JS: Ik wilde absoluut deze rol krijgen omdat het een heel groot deel van het Sparkle verhaal ook een deel van mijn levensverhaal is. Ik was al zo blij dat ik alleen al auditie mocht doen voor deze rol. Ik was zo nerveus dat ik niet eens wist wie ook auditie had gedaan voor de rol. De auditie ging zo goed maar ik was zo blij toen ik het telefoontje kreeg. Ik schreeuwde zo luid, en ik kan eigenlijk niet schreeuwen, dat zegt genoeg.
CE: Ik was vooral geïnteresseerd in de ironie rond het personage. Wat haar zo verleidelijk maakt, is wat haar ook het meeste parten speelt. Het was zo leuk om die rol te spelen: iemand die van super glamoreus en sexy naar depressief en destructief en vernietigd door haar eigen ambitie. Dat is een niet te missen rol.

Sony

Wat was je reactie toen je er achter kwam dat je ging samenwerken met Whitney Houston?

TS: Uit blijheid liet ik mij neervallen op de grond en weende.
JS: Ik denk dat wij allemaal wel even van de kaart waren toen we dat nieuws te horen kregen. Ik wist dat ze de executive producer was, dus de kans zat er dik in dat ik haar in de wandelgangen tegen het lijf zou lopen. Maar om ze echt naast je te hebben zitten zoals wij hier nu zitten, kon ik mij maar moeilijk inbeelden. Ik vertelde telkens tegen mijzelf: “Oké, Jordan, maak jezelf niet belachelijk.” Maar uiteindelijk was het zeer aangenaam om met haar samen te werken en voelde ik mij zeer comfortabel in haar bijzijn. Er was steeds oprecht respect van beide kanten te voelen, dat was zeer leuk.

Wat was jouw favoriete song die jezelf zong in de film?
CE: “Jump” was zeer leuk om te doen.
TS: Ja, “Jump” was inderdaad leuk om te doen. Maar de gehele aaneenschakeling van de liedjes deed ik graag.
JS: Ik heb me zo geamuseerd met het zingen van de liedjes. “One Wing”, was een groot feest om te zingen. Dat nummer, voor mij persoonlijk, was iets dat ik nog nooit eerder had gedaan met mijn stem en het paste ook zo goed in het verhaal van de film. (Wijst naar Carmen) Zij zegt, “Zuster kan niet vliegen met een vleugen” en Sparkle schrijft er een inspirerend nummer over met zoveel emotie, het was zo leuk om dat nummer te zingen.

Had je de originele Sparkle gezien uit 1976 voor dat je deze film maakte?
CE: Ik wilde de film niet zien omdat ik vond dat de originele film zo mooi, iconisch, het was een film die mensen als Whitney inspireerde en ze maakte in wie ze is vandaag. Whitney was toen een 13 jaar oud meisje. Ze ging elke zaterdag naar de cinema om die film te zien. We wilden iets maken dat op de vorige film gebaseerd was, maar tegelijkertijd moest het ook verschillend zijn van de film uit 1976.  Dus ik wilde niet echt geïnspireerd worden door de vorige Sparkle. Lonette McKee (“Sister” in de originele Sparkles film) gaf een sterke acteerprestatie in die film. Wij kregen de kans om de vorige film aan te passen aan de moderne tijd van nu met nieuwe verhaallijnen, nieuwe ideeën, nieuwe personages en misschien meer diepgang te geven aan de nieuwe personages die er in de originele film niet was. Het is helemaal anders.

Sony

Heb je bepaalde scenes gezien uit de originele film? Wat is dan je favoriete nummer uit de originele dat ook in de nieuwe Sparkle zit?
TS: Ik heb stukken gezien uit die film omdat ik het heb opgezocht op Youtube toen ik de rol kreeg, om te zien wat zij deden en wat ik moest doen om mij in te leven. Ik herinner mij “Jump”, die scenes was zeer rommelig gefilmd en er was geen lip-syncing.
JS: Donkere film vond ik het.
CE: Sommige konden beter, dat was duidelijk.
TS: Ik hou van de rauwheid van die film. We hebben geprobeerd om dat ook in de nieuwe film te verwerken.
CE: Het was alsof ze echt probeerden…
TS: om het te doen slagen.

Hoe was het om de film op te nemen in Detroit?

JS: Ik had vroeger wel eens rondgetoerd in Michigan maar ik was enkel nog maar Auburn Hills geweest, dus Detroit was helemaal nieuw voor mij. Ik herinner mij wel nog de dag dat ik de stad binnenreed. De stad heeft betere tijden gehad, maar je kon er de energie nog sterk voelen. Ik kon het mij zo inbeelden, Diana Ros die uit een limo stapt met haar bondjas en gewoon haar fabuleuze zelve rondlopend door de straten. Of Stevie Wonder onderweg naar een winkel op de hoek van de straat. Dergelijke dingen maakte het makkelijker om ons in te leven in die tijd en die ingesteldheid van die periode. Het was zeer koud toen we de film opnamen, we moesten soms ’s nachts filmen. En dan stonden we daar al bibberend te zingen: “Giving him something he can feel…” De kou kon ons maar weinig maken, het was plezant.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , ,

Comments are closed.