AHW: David Lowery over Ain’t Them Bodies Saints (2)

IFC Films

IFC Films

Naar aanleiding van het afgelopen Film Fest Gent mochten we David Lowery, regisseur van Ain’t Them Bodies Saints interviewen. Verder op deze pagina’s vind je ook het eerste deel van dit interview terug. We hebben het daarin met hem onder meer over de al dan niet terechte vergelijking met Terence Malick. In deel twee kom je meer te weten over de cast, en met namen als Casey Affleck, Rooney Mara, Keith Carradine en Ben Foster is deze niet van de poes.

Drag City

Ain’t them Bodies Saints kan je kan je als poetisch realisme categoriseren. Hij ziet er in ieder geval fantastisch mooi uit. Is het of vind je het belangrijk om je visueel te onderscheiden van de duizenden andere films die jaarlijks worden gemaakt?

Absoluut. het helpt alvast een hele hoop als je je visueel kan onderscheiden van de rest. Film is nog altijd een sterk visueel medium, dus kan je er maar best vooral op visueel vlak  uitschieten. Dat hoeft daarom niet met prachtige beelden of met mooie composities te zijn. In deze film hebben we die keuze gemaakt, maar je kan je ook met andere uitersten onderscheiden. Trash Humpers bijvoorbeeld van Harmony Korine (Spring Breakers) ziet er verschrikkelijk uit, maar net in die lelijkheid valt ook schoonheid te rapen. Ik vind het in ieder geval één van de films van de laatste jaren die me visueel het best is bijgebleven.

Je had voor deze een pak schitterende acteurs ter beschikking. Was het moeilijk om ze te pakken te krijgen?

Ik denk dat ik deze keer belachelijk veel geluk heb gehad. Iedereen die ik voor ogen had vond het script ok, en had tijd om mee te werken. De keuze van de cast is dus heel erg vlot verlopen. Zo vlot zelfs dat ik vrees dat ik dit geluk maar één kaar ga mee mogen maken.

Casey Affleck heeft zowel een heel erg kwetsbare als een andere, meer duistere kant in zich. Vond je die dualiteit belangrijk voor de rol en in je keuze voor net deze acteur?

Zeker en vast. Zijn kwetsbaarheid maakt hem zo veel realistischer dan wanneer er bijvoorbeeld een meer klassieke Hollywoodheld in zijn rol was gekropen. Beeld je bijvoorbeeld Matthew McConaughey in voor deze rol en je krijgt meteen een compleet ander beeld van zijn rol en van de film. Geen slecht woord over Matthew, maar je begrijpt hopelijk wel wat ik wil zeggen.

Wat ik ook leuk vind aan Casey is dat hij zo uiteenlopend is in zijn rollen. Neem nu bijvoorbeeld The Killer Inside Me en je hebt een personage dat lijnrecht staat tegenover zijn rol in jouw film. 

Casey is ook zeer kieskeurig in zijn keuzes van rollen. Vandaar nogmaals dat ik zo blij ben dat hij toezegde voor deze film. Men vergelijkt zijn rol hierin wel vaak met die van Robert Ford in The Assassination of Jesse James, waarin hij ook een outlaw speelt. Toch vind ik deze rol anders, en hij moet hetzelfde gevoeld hebben, want ik weet zeker dat hij anders deze rol niet zou aanvaard hebben.

IFC Films

Het is ook leuk om Rooney Mara samen te zien spelen met Ben Foster(3:10 to Yuma). Mara’s ster schoot als een komeet de hoogte in na The Girl with the Dragon Tattoo, terwijl Ben eerder iemand is die gestaag z’n carriëre aan het uitbouwen is. Was er een verschil tussen de twee qua samenwerking of regie?

Helemaal niet. Toen we aan deze film begonnen zag ik geen enkele vorm van ego of carrière dat meespeelde in hun gedrag. Wat wel verschilde was de manier waarop de acteurs zich op hun rol voorbereidden. Maar wie ze waren, of wat ze zogezegd “voorstelden” in Hollywood, nee, niks van gemerkt op de set.

Kan je al iets kwijt over een volgend project?

Jawel, en graag zelfs. Momenteel schrijf ik namelijk aan drie films. Dus naast het wereldwijd  promoten van deze film, ben ik elke avond bezig met die drie verhalen. Tegen kerstmis hoop ik de scenario’s af te hebben zodat ik kan beginnen zoeken naar het nodige geld om deze films of toch zeker één ervan gemaakt te krijgen.

Vind je dat je thuis hoort in de categorie van de onafhankelijke regisseur? Of mocht Hollywood morgen bellen voor een mega blockbuster, zou je dan toehappen?

Misschien, maar dan zou het project me toch volledig moeten aanstaan, en ik zou toch ook de nodige controle eisen. Ik ben dus niet iemand die op voorhand z’n neus ophaalt voor Hollywood. Het heeft zeker ook z’n voordelen om binnen in “het systeem” je film te draaien. De budgetten zijn veel groter bijvoorbeeld en je krijgt veel meer steun van buitenaf. Tegelijkertijd ben ik tevreden met de status en het wereldje waarin ik nu werk, want het het is een wereldje dat ik goed ken, en ook hier heb je, naast de moeilijkheden, ook veel voordelen. Ik beschouw me wel een onafhankelijk regisseur, uit noodzaak en ook qua design. Alles wat ik tot nu toe gemaakt hebt is met onafhankelijke budgetten tot stand gekomen en is met een onafhankelijk doel voor ogen gemaakt. Dus zelfs al zou ik een studiofilm maken, dan zou die onafhankelijke ziel daar nog altijd in door sijpelen. En mocht dit niet het geval zijn, hoop ik dat er me dan iemand tijdig tegen houdt.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , ,

Comments are closed.