Interview: Tarantino over Django Unchained (2)

Django Unchained

Sony Pictures Releasing

Na deel een van het interview met Quentin Tarantino over Django Unchained, volgt… jawel deel twee.

Je hebt eindelijk een western gemaakt…

Ja, ik kan eindelijk stoppen met ze vermommen. Kill Bill: Volume II had ook al een soort van spaghettiwestern-sfeertje. Zelfs Inglourious Basterds had het, zeker in het begin. Ik herinner me dat mijn scriptcontroleur – die de scripts van al mijn films verzorgd heeft –op de eerste dag van Inglourious Basterds zei: “Quentin, dit is je eerste western”.

Herschrijf je de geschiedenis?

Nee, ik herschrijf de geschiedenis niet. Alles dat in mijn film gebeurt had in het echt kunnen gebeuren. Dat is hoe ik ook dacht over Inglourious Basterds, behalve dan één gigantische gebeurtenis. In Django Unchained is die er niet. Django vermoord General Lee niet.

Vertel eens iets over de invloed van Wagner’s Der Ring des Nibelungen op deze film.

Ik had al ongeveer veertig procent van het script geschreven toen er een voorstelling van Der Ring gegeven werd in Los Angeles; een grote, gigantische productie. Christoph (Waltz) wou me er mee naartoe nemen. Ik haalde de eerste voorstelling niet. Dus de volgende dag was de tweede voorstelling. Christoph nam me mee uit eten en vertelde het verhaal van de eerste opera. Ik had de film van Fritz Lang gezien dus ik wist er wel iets over. Dus hij vertelde me het verhaal en terwijl hij sprak zag ik de gelijkenissen met de film die we samen gingen maken. Dus we vertrekken naar de opera en toen werd het nog duidelijker dat er parallellen waren. Ik had Django’s vrouw trouwens al Broomhilda genoemd. De parallellen waren zo duidelijk dat ik de derde opera niet meer wilde zien. Ik wou niet weten hoe het eindigde. Maar toen ik Christoph Waltz vertelde waar ik met de film naartoe wou, zei hij: “Dat is behoorlijk gelijkaardig aan wat Wagner deed.”

Sony

Kan je iets meer vertellen over de teaser poster? Het heeft een soort van Saul Bass-gehalte (grafisch ontwerper van de vorige eeuw, AM).

We hebben nooit gezegd, laten we een soort van Saul Bass-poster maken, maar zijn werk is erg grafisch en ik heb daar gewoon altijd al van gehouden. Maar je moet vechten om dat op een filmposter te krijgen. Iedereen wil de gezichten van de acteurs photoshoppen op de poster en hun gezichten zullen wel op de uiteindelijke poster staan, maar je kan echt lol hebben met teaser posters. Je kan er echt iets cools mee doen. Dus we hebben verschillende ontwerpen bekeken. Je moet één vinden die cool en grafisch is, maar het moet ook z’n werk doen. Het moet de film een beetje verkopen.

Toen ik de poster zag met enkel de rode achtergrond, de gebroken ketting en de perfecte silhouetten van de twee mannen had ik het gevoel dat ze doorheen de film een Butch en Sundance-team zouden worden. De poster benadrukt dat: hun tegengesteldheid en samenhorigheid. Ik werd er meteen verliefd op en ook Harvey Weinstein wist meteen: “Dat is het.” Tussen Sony en The Weinstein Company was er niemand die zei, “Het is te obscuur. Het is teveel dit.” Ze vonden het allemaal cool en wilden ermee verder gaan.

Er is een personage dat “Django” heet…

Het is niet gebaseerd op Django (western uit 1966, AM), maar ik hou wel van Django en meer specifiek van de films van Sergio Corbucci, de regisseur. En ik hou van Franco Nero’s westerns. In Django Unchained speelt hij een Italiaanse slavenhouder, Amerigo Vassepi. Deze film is erg gebaseerd op Corbucci’s Westen. Zijn Westen is het meest gewelddadige en brutale. Het is echt een akelig landschap. De meest harteloze personages bevonden zich in het Wilde Westen dat hij creëerde. Als ik iets gelijkaardigs wou doen, wat zou daarvan het equivalent zijn? Een slaaf zijn in het vooroorlogse zuiden van Amerika. Dat is de meest meedogenloze omgeving die ik me kan voorstellen.

Franco Nero heeft in Django gespeeld en die film was zo populair dat er letterlijk dertig of veertig onofficiële sequels waren. Die hadden dan titels als Django Shoots First, Die Last of Django Prepare Your Coffin, terwijl er niemand in de film Django heet. Ze noemden het gewoon Django. Elke film, vooral in Duitsland, waarin Franco Nero speelde, zelfs als het een politiefilm was, werd altijd Django genoemd. Als er een film is waarin hij een haaienvechter speelt, noemt het Django and the Shark. (Lacht) We zitten in een lange lijn van Django-ripoffs.
(Bron: International Press Junket “Summer of Sony”, December 2012)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , ,

Comments are closed.