Zat, gedrogeerd én aan de stuurknuppel

Flight

Paramount

Flight vertelt het verhaal van een briljante en heroïsche Amerikaanse piloot gevangen in een neerwaartse spiraal van zelfvernietiging. Deze nieuwe van Robert Zemeckis komt 30 januari in de Belgische zalen. Naar aanleiding hiervan hadden we een interessant gesprek met zowel de regisseur, steracteur Denzel Washington en producers Steve Starkey en Jack Rapke. Blijkt dat er heel wat bij komt kijken, zo een vliegtuigcrash en zo’n alcoholverslaafde en cocaïne snuivende piloot…

“Een echte vliegtuigmaatschappij zou ons nooit toestemming geven voor deze film”

Is dit na twaalf jaar Zemeckis’ grote comeback in het actie-genre?

Robert Zemeckis: Nou nee… het maken van een film blijft voor mij het maken van een film, of dat nou een actie-, een animatie- of een dramafilm is. Flight kwam voorbij en natuurlijk moest dat een actiefilm worden. Het succes en de awards zijn ook eerder aan het sterke script en de goede acteurs te wijten dan aan mijn regie.

Paramount

Denzel, hoe heb jij je voorbereid op de rol van alcohol- en drugsverslaafde?

Denzel Washington: Ik heb helemaal niets gedaan! Als ik stomdronken ben, dan ben ik dat [en als acteur] moet ik daar gewoon voor gaan.

Heeft de film effect gehad op jou, als piloot dan?

D.W.: Ik denk dat ik niet anders ben dan elke andere piloot, ik ben niet meer of minder bang. Grotendeels dankzij de vluchtsimulators aangeleverd door Delta Airline waarmee ik kon oefenen. Die waren echt geweldig! Ik wou dat ik er een mee naar huis kon nemen… Het gaf me het gevoel dat ik wist waar ik mee bezig was in het vliegtuig, ook al drukte ik misschien niet op de juiste knoppen… Het zag er wel uit alsof ik wist wat ik aan het doen was.

De fenomenale crash-landing van vlucht 227 in Flight, wordt door Time Magazine omschreven als het schoolvoorbeeld van hoe een crash er filmisch uit zou moeten zien. Producer Steve Starkey legt uit hoe die scène in zijn werk ging.

Steve Starkey: Voor de crash-landing moest een “levensgroot spit” gebouwd worden om de vlucht te simuleren. Voor deze bloedstollende vlucht moesten we een echt vliegtuig op apparaten zetten om het te laten schudden en heen en weer te laten schokken om de activiteiten zo echt mogelijk na te bootsen. Om dit te bereiken werden de acteurs in het vliegtuig gezet en moesten ze ondersteboven en in hoeken van 90 graden en 180 graden acteren.

Producer Jack Rapke vertelt hoe de roekeloosheid van de piloot invloed had op het productieproces.

Jack Rapke: We gebruikten een fictieve vliegmaatschappij en moesten het vliegtuig  aanpassen om te vermijden dat het zou lijken op een vliegtuig van een echte maatschappij. Een echte vliegtuigmaatschappij zou ons namelijk nooit toestemming geven voor deze film, omdat ze geen enkele aanleiding willen geven om hen te verdenken van het in dienst nemen van een alcoholverslaafde piloot die cocaïne snuift in een cockpit. Zelfs de fabrikanten voor de vliegtuigmaatschappij hadden er een probleem mee… om geassocieerd te worden met een bepaald vliegtuig met mogelijke mechanische gebreken.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , ,

Comments are closed.