007 in een Vlaamse kleedje

007 in concert

Filmfestival Gent

50 jaar James Bond. Het is een deel van de filmgeschiedenis waar zelfs het Filmfestival Gent niet naast kan kijken. En gelukkig maar. Met 007 in concert wordt niet zozeer James Bond in de kijker gezet, maar wel de muziek die de films net dat tikkeltje exotischer, speelser en dodelijker maken. Het Brussels Philharmonic Orchestra onder leiding van maestro Dirk Brossé opende natuurlijk de avond met het bekende James Bond theme. De overbekende tune van Monty Norman herbewerkt door John Barry tot het nummer dat we allemaal uit het hoofd kennen. Presentator Kobe Ilsen reed ’t Kuipte binnen in een snelle bolide en werd vervolgens door zijn eigen Bondgirls naar het podium gebracht. De rest van zijn taak was kort en bondig: de artiesten aankondigen en op gepaste momenten even een 007-weetje of grapje maken.

Karel Verheyden

James Bond en Vlaamse artiesten, een gedurfde zet? Een geslaagde zet? Het is een dubbel op zijn kantje. De verschillende Bondthemes zijn zo bekend enerzijds, en zo eigen aan de artiesten die ze destijds hebben ingezongen anderzijds. Gewoon kopieëren zou maar inspiratieloos zijn. De uitdaging lag vooral in het vinden van de juiste Vlaamse stem voor de juiste song en dan nog eens volgens de (aan)gepaste uitvoering. Crooner Pieter Embrechts opende de show met Tom Jones’ Thunderball voor de 4de James Bond-film met Sean Connery als 007. Embrechts warme stem vulde meteen de zaal. De lange eindnoot waardoor Jones destijds flauwviel deelde hij wijselijk op in verschillende kleinere donderslagen. Toch liet hij zich op de grond vallen als joke. Wat Tom kan, dat kan Pieter ook.

August Aubert verslikte zich helaas in zijn interpretatie van The Man With The Golden Gun. Destijds werd het nummer de grond ingeboord als een inhoudsloos en waardeloos nummer. Maar zelfs van dat stukje onbenulligheid bracht Lulu met enthousiame en flair. Aubert werd gepakt in snelheid waarmee hij de tekst moest aframmen. Wie even knipperde met de ogen tussen zijn opkomst en zijn afgang had het gewoon gemist. Egotripperij straalde dan weer van het podium bij de verschijning van Noémie Wolfs. Helaas mistte haar You Only Live Twice de boots van Nancy Sinatra. Roland nam het dan weer iets te vrolijk op tijdens zijn We Have All The Time In The World. Het leek ongepast als je weet dat Louis Armstrong dit nummer met zijn laatste levensadem heeft ingezongen en dat het verbonden is aan de moord op mevrouw James Bond, gespeeld door Diana Rigg. Gelukkige trok Steven de Bruyn nog het een en ander recht.

Niet alle Bondsongs zijn muzikale meesterwerken. Het is dan ook niet eenvoudig als je iets moet doen met een mindere song. Getuige: The Van Jets met The World Is Not Enough en Leki met haar Die Another Day. Van hun optreden bleef mij vooral bij dat hun plaat bleef hangen met het zingen van de titel. Beter qua nummer en ook qua uitvoering was A View To A Kill door The Voice Van Vlaanderen Glenn Claes, al had de jongeman wel de hulp nodig van de brug en het refrein om te stralen. Goed en volgens het boekje waren dan weer de optrendens van Lady Linn, Barbara Dex, Paul Michiels en Sioen.

Karel Verheyden

Gelukkig waren er nog artiesten die Bondesque uit de hoek kwamen. Dat Natalia kan zingen moet ik niet schrijven. Met gemak maakte ze zich meester van Sheena Eastons For Your Eyes Only, halfweg het nummer zelfs in duet met Barbara Dex. Zo een herbewerking was iets wat dit concert speciaal maakte. Natalia zong ook de longen uit haar lijf tijdens Tina Turners GoldenEye. Net als Jasper Steverlinck trouwens die zonder enige moeite de hoge note haalde van K.D. Langs Surrender. Hij bracht het bovendien met 100 % overtuiging, wilskracht en Bond, shaken nog stirred.

Vrij onbekend betrad Lola het podium voor Sheryl Crows Tomorrow Never Dies, de tweede film met Pierce Brosnan als 007. Die onbekendheid zong ze dankzij het refrein compliment aan stukken. Niet alleen maakte ze indruk door haar stembereik. Ook haar mimiek was bijzonder opvallend. Een tip: less is more, hou de gezichtuitdrukking meer sober zodat de klemtoon en aandacht volledig op de uitvoering ligt. Maar Lola was indrukwekkend. Ook het andere onbekend eendje dat in een zwaan veranderde was Renée. Zij bracht een heel ingetogen versie van Nobody Does It Better, een van de mooiste ballades uit de Bond-geschiedenis.De uitvoering werd opgedragen aan componist Marvin Hamlisch. In 2009 nog te gast op het Filmfestival Gent, maar helaas overleed hij enkele maanden geleden.

Koen Wauters bracht op zijn speelse manier de hit Another Way To Die tot leven. Hij had daarvoor Eva Jacobs meegebracht. Zij is een van de deelneemsters uit een van de zovele talendwedstrijden en kroop in de huid van Alicia Keys. De Amerikaanse zangeres Rita Coolidge was speciaal naar Gent afgezakt voor haar All Time High. Rita heeft niet meer het stemvolume als zoveel jaren geleden, toch heeft ze niets van haar charme verloren, net als de Bondthemes. Bijzonder jammer was het beperkt aantal beeldmateriaal dat uit de films werd getoond (wegens geen toestemming voor het gebruiken ervan). Daardoor kwam het concert nooit echt compleet van de grond. Maar wie voor een gezellige avond wou beleven moest in ’t Kuipe zijn. Een herkansing is er op zondag en op zondagavond op één.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , ,

Comments are closed.