6-15 november: Razor Reel Flanders Film Festival

Armory Films

In Brugge staat de zevende editie van het Razor Reel Flanders Film Festival op til. Goed nieuws dus voor de adepten van de fantastische cinema of de lolbroeken die graag eens een filmpje meepikken over moordlustige bevers (Zombeavers) of weerwolfflikken (Wolfcop). Zij mogen zich gedurende tien dagen aan dat en soortgelijk lekkers vergapen. Een pintje aan de bar drink je met filmcriticus Alan Jones, auteur van een exhaustieve studie over Dario Argento en dit jaar te gast als ere-jurylid in de “Young Blood” competitie.

Voor kijkers die geen zin hebben om zich in de wilde meute te begeven die andere genrefilmfestivals tot een eigentijdse beleving van de gladiatorenspelen maakt – BIFFF-gangers, I know you know what I’m talking about – belooft Razor Reel gezelligheid troef in een intieme sfeer. Op de persconferentie die Supercalifragilistic bijwoonde werd daar verdacht hard op gehamerd. Een portie Heimlichkeit om de gruwels te counteren waar de programmatoren ons op willen trakteren? Much appreciated, hoor.

Voor zij die het cinema-gebeuren gauw suf vinden maar wel van interactief griezelen houden, staan er overigens ook twee events op de planning: Cinema Curioso en The Duke Mitchell Film Party. Het volledige programma van Razor Reel vind je op de website. Alvast enkele highlights die dit jaar een treinticketje richting Brugge verdienen:

O’Brother Distribution

Met Alleluia van de Waalse Schauer cineast Fabrice Du Welz gooit Razor Reel de bal op. Fabrice werd dit jaar geselecteerd voor het programma van Quinzaine des Réalisateurs en sleepte met zijn nieuwste maar liefst vier prijzen in de wacht op het Festival van de Fantastische Film in Austin, Texas. Indrukwekkende credentials voor een film die Fabrice als tweede deel in zijn Ardeense trilogie concipieerde en dus zo het geestelijke vervolg werd op horrorprent Calvaire. Wie de man ook eens in persoon aan het woord wil horen, heeft op zes november maar één bestemming.

Wie meer moois wil uit Belgenland kan terecht bij Waste Land van Pieter Van Hees, Todeloo van Johan Vandewoestijne en Seuls à bord van Jean-Francois Guay. Benieuwd naar de feiten achter de fictie? Geniet dan mee van “Open Doc”, een parcours dat onder meer een documentaire screent over de ontstaansgeschiedenis van George A. Romero’s Night of the Living Dead. Ook zij die graag kortstondig de stuipen op het lijf worden gejaagd of het meer hebben voor een snack-sized beetje cinema komen aan hun trekken. Razor Reel programmeert namelijk niet minder dan 80 (!) kortfilms in de Méliès d’Argent Kortfilmcompetitie.

Semi-Professional

Semi-Professional

Housebound werd de hemel in geprezen door het Amerikaanse magazine Fangoria, en krijgt ook van vaste medewerker Olivier Bernard een dikke thumbs up. Met zijn prettig gestoorde combo van scares én laughs lijkt deze film opgezet in de traditie van Sam Raimi’s Evil Dead serie.

De “Young Blood” sectie cureert een reeks debuutfilms van internationale, aanstormende cineasten. Pink Zone van Benjamin J. Walter lijkt een pareltje. De film werd op minder dan twee maanden geschreven en grotendeels geïmproviseerd door de acteurs, van wie Walter verwachtte dat ze hun rollen met eigen inbreng kleurden. Pink Zone is een low-budget sciencefiction film met een interessante premisse: wat gebeurt er wanneer vrouwen met uitsterven bedreigd worden, in quarantaine worden gezet en hardnekkig beschermd moeten worden voor de mannelijke sekse? De trailer bevat alvast een onheilspellende referentie aan Kubricks A Clockwork Orange.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.