Achter de tralies

O'Brother

Vorig jaar kaapte de Franse gevangenisfilm Un Prophète nog nominatie na nominatie op talrijke internationale festivals. Vanaf deze week is The King of Devil’s Island te zien in onze zalen; het ijskoude relaas van een jonge man die de leiding neemt van een opstand in een Noorse heropvoedingsinstituut. De gevangenisfilm als genre is ons allen bekend en beantwoord steeds aan een aantal strenge regels. Gelukkig slagen regisseurs er vaak genoeg in om het gegeven toch origineel te brengen.

Universal Pictures

In the Name of the Father (1993)

Gerry Conlon was een jonge Ier die in de jaren ’70 ten onrechte aangehouden, veroordeeld en opgesloten werd voor de bomaanslagen op Londens pubs. Jim Sheridans episch filmrelaas met Daniel Day-Lewis en wijlen Pete Postlethwaite als vader en zoon Conlon is intens en ontroerend. De nadruk ligt er op het leven in opsluiting en hun gerechtelijke lijdensweg om de waarheid te bewijzen. Het Kilmainham Goal gevangeniscomplex in Dublin fungeerde als decor en wordt doorheen de film een personage op zich. In the Name of the Father is een referentie in het genre en laat weinigen ongeroerd.

Paramount Pictures

Escape from Alcatraz (1979)

De ontsnappingsfilm is een subgenre apart en het ontsnappingsavontuur bij uitstek is Dirty Harry regisseur Don Siegels Escape from Alcatraz. Frank Morris (Clint Eastwood) komt in de gevangenis van het eiland Alcatraz terecht in de baai van San Fransisco.

Hij raakt er bevriend met een aantal medegevangenen en samen graven ze zich een weg door het beton met hun lepels en wagen ze zich aan de oversteek van de baai met een in elkaar geknutseld vlot. Een wat droog ingeblikte film met een open einde, maar wel een aantal spannende scènes. De Prison Break van de jaren ’70 in feite…

Cinéart

The Escapist (2008)

Wanneer zanger Chris Martin deze low budget productie zag, was hij er zodanig van onder de indruk dat hij er een hidden track op de Coldplay-CD Viva la Vida naar noemde. Frank Perry (een rol geschreven voor hoofdacteur en executive producer Brian Cox) is een oude gevangene die een brief krijgt van zijn dochter dat op sterven ligt. Hij krijgt geen toestemming om het penitentiair centrum te verlaten (hetzelfde Kilmainham Goal als in In the Name of the Father) en bedenkt dus een complex ontsnappingsplan. Wat volgt is niet minder dan een non-lineaire mindf*ck dat zowel op audiovisueel vlak als op vlak van acteerprestaties verrassend hoog scoort.

AAP

Papillon (1973)

Deze filmadaptatie van een autobiografie van Fransman Henry Charrière handelt over zijn jaren op Devil’s Island waar hij (volgens hemzelf ten onrechte) levenslang zat voor de moord op een pooier. Steve McQueen speelt het titelpersonage dat, samen met Louis Dega (een jonge Dustin Hoffman) verschillende ontsnappingsplannen smeedt, maar telkens terug in eenzame opsluiting belandt. Papillon werd op locatie gefilmd in de Caraïben en in Spanje waardoor het budget enorm was voor die tijd maar snel terugverdiend werd dankzij de populariteit van de film.

Castle Rock Entertainment

The Shawshank Redemption (1994)

Tim Robbins speelt de rol van zijn leven als Andy, een jonge bankier die ten orechte komt vast te zitten in de Shawshank gevangenis in het Noord-Oosten van de VS. Hij voert lange en diepzinnige gesprekken met ouwe rot Red (Morgan Freeman) en wendt zijn intellectuele vaardigheden aan om het respect van de cipiers en de directeur te winnen. De film gaat over de politiek binnen een Amerikaanse gevangenis en het bewaren van de eigen waardigheid. Persoonlijk heb ik geen begrip voor het feit dat The Shawshank Redemption in alle lijstje zo hoog scoort. Net als in de meeste films van regisseur Frank Darabont neigen de emotionele scènes naar het pathetische en boet het geheel vaak in aan persoonlijkheid.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.