De tien indiewinnaars van de VS in 2013

Fulano

Fulano

Ik weet het, ik weet het wel. Je facebookfeed stond de voorbij weken vol met lijstjes: de beste films van 2013 volgens Supercalifragilistic, tien expotips voor 2014, Pitchforks ‘year in music’ 2013, ‘kijk-eens-hoeveel-boeken-u-dit-jaar-opnieuw-gemist-heeft’ in de letterenbijlage van de krant, en op de koop toe hoorden we Herman De Croo en Erik Van Rompuy mopperen over kieslijsten. Maar sta ons toe om nog één keer terug te komen op 2013, want goed nieuws over de independent cinema brengt wat meer nuance in het debat over de onafhankelijke indiefilm. Die laatste zou zogezegd onder druk staan door een gebrek aan aandacht, respect en dus ook inkomsten. Maar dat blijkt allemaal wel mee te vallen als je de cijfers van de tien meest bezochte indiefilms van de USA bekijkt, die de website Indiewire onlangs publiceerde. Maar liefst zes indiefilms rondden de kaap van de twintig miljoen dollar, twaalf films brachten tien miljoen dollar in het laatje en 23 onafhankelijke producties haalden vijf miljoen dollar binnen. En dat zijn dus enkel cijfers voor Amerika. Hollywood heeft er dus blijkbaar niet alles in een verstikkende machtsgreep. Wat volgt is een hopelijk inspirerend overzicht van de tien meest spectaculaire indieverdieners in 2013.

1. Instructions not Included

Deze Spaanstalige latinofilm die het midden houdt tussen een komedie en een drama (lees: feelgood) beroerde de harten van onze Atlantische overburen. De film gaat over een man die een leven opbouwt met een vondeling… totdat de moeder opduikt. No se Aceptan Devoluciones (foto boven) was één van dé hits van het jaar en bracht zo’n 45 miljoen dollar op. Daarmee was de film ook de vierde grootste niet-Engelstalige film ooit in de US of A. (De dwaas vraagt: maar wie staat er dan op één? De wijze antwoordt: Crouching Tiger, Hidden Dragon).

2. Twelve years a slave

De confronterende slavenbiopic van Steve McQueen leverde voorlopig 38 miljoen dollar op, en hoogstwaarschijnlijk wordt dat nog een pak meer. Twelve years a slave raakt natuurlijk het hart van de Amerikaanse geschiedenis. Binnenkort komt de film ook bij ons in de zalen.

Tremolo Productions

Tremolo Productions

3. Twenty feet from stardom (foto)

Een documentaire over het leven van achtergrondzangers, en vooral hun zielige bestaan in het leven nét buiten de spotlights. Te oordelen aan de vijf miljoen dollar die de film opbracht, blijkbaar populair in de VS.  En wij die dachten dat ‘Damerikanen’ niet geïnteresseerd waren in losers.

4. Blue Jasmine

Het wel zeer, eh, anekdotische To Rome with Love en het ronduit flauwe Midnight in Paris deden ons het ergste vrezen voor de nieuwe Woody Allen. Maar zie, Blue Jasmine scoorde in de pers én in de movie theaters van Broadway tot San Antonio, met dank aan een fantastische Cate Blanchett. Om het met Woody zelf te zeggen: ‘eighty percent of success is showing up’.

5. A24

Geen film, niet het nieuwste ultrageheimzinnige project van Joaquin Phoenix, maar een filmdistributeur die wel érg vaak raak treft. Ginger & Rosa, The Bling Ring en The Spectacular Now waren terugkerende items in de lijstjes van de fans van betere

A24

A24

cinema. Maar het was vooral Spring Breakers, de film over vier collegegirls die hun vakantie willen bekostigen met misdaadactiviteiten, die hoog scoorde in de box office. Dat de film uiteindelijk een flauwe mix van ronde bikini’s en  geweld bleek te zijn, was misschien juist de reden voor het succes.

6. Mud, The Place Beyond the Pines en The way, way back

Geen verrassing. Deze drie oerdegelijke films werden ook door de Vlaamse pers bejubeld. In de VS waren ze goed voor twintig miljoen dollar ’t stuk. Oef! Er is nog hoop!

7. Films met 79-jarige Britse dames

Philomena en Quartet haalden dit jaar bijna twintig miljoen dollar binnen. In Philomena kan je ene Judi Dench (Engeland, °1934) bewonderen, die een ex-kloosterzuster speelt die op zoek gaat naar haar zoon. De film loopt ondertussen ook bij ons in de zalen en is vré de moeite. Quartet is dan weer een bitterzoete komedie over een bejaardentehuis vol met gepensioneerde muzikanten. Hier steelt Maggi Smith (Engeland, °1934) de show. De steeds groeiende groep senioren in de maatschappij vormen natuurlijk een interessante markt, maar deze films zijn méér dan een nostalgisch ritje.

8. Enough Said

Voor goede romantische komedies is er altijd belangstelling. En dan nog één met uitstekende acteurs als Julia Louis-Dreyfus en de late James Gandolfini? Enough said!

Forest Whitaker

Forest Whitaker

9. Fruitvale Station (foto)

Als winnaar van het prestigieuze Sundance Film Festival mag het niet verbazen dat dit grootstedelijk drama over het tragische lot van een Afrikaanse Amerikaan het geld vlot binnenhaalt. Voorlopig ging de film al met 16 miljoen dollar aan bioscoopticketjes aan de haal. Asjeblief, zou José De Cauwer zeggen.

10. De niet-Engelstalige films van Sony Pictures Classics

Sony Pictures Classics is de afdeling van Sony Pictures die zich toelegt op de productie van onafhankelijke films. De voorbije vier jaar wonnen ze elke keer de Oscar voor beste niet-Engelstalige film. Het was dan ook een beetje schrikken dat hun films Wadjda en The Past het zelfs bij de prenominaties niet haalden. Toch kunnen ze zich ginds bij Sony optrekken aan het feit dat hun films het geld vlotjes binnenrijven aan de kassa: No (met een uitstekende Gaél Garcia Bernal), Fill the Void, Wadjda en I’m so Excited haalden vlotjes de top 15 van de best verkopende niet-Engelstalige films in de VS.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.