Scorsese stopt! Of toch bijna…

Universal

Universal

Wat las ik vandaag in de kranten? Mijn held Martin Scorsese die het binnen enkele films voor bekeken houdt? Moest ik een drama queen zijn, ik smeet me terstond ter aarde en ik begon door de dampende tranen en het snot heen te wauwelen over hoe wreed deze wereld toch wel is.

Gelukkig voor jullie en (vooral ook) voor mezelf ben ik nog steeds een man, een filmfreak, én een recensent. En wat doet een recensent? Die gaat op zoek naar welke films Scorsese mogelijkerwijs nog op ons los wenst te laten! Om te beginnen is daar in januari al The Wolf of Wall Street. Hierin mag Scorseses tweede fetisjacteur Leonardo DiCaprio in de veel te dure pakken kruipen van de niet alleen op cijfertjes maar vooral op zichzelf geilende effectenhandelaar Jordan Belfort.

screened

Scorseses éérste fetisjacteur, Robert DeNiro, mag binnen een paar jaar in The Irishman nog eens zijn strakste leren gangsterjasje uit de kast halen. Hopelijk kan het hem opnieuw inspireren tot een memorabele rol, want de grote DeNiro van weleer laat me al sinds The Good Shepherd (2006!) op m’n honger zitten. En de jaren daarvoor was het ook al gene vette. DeNiro is bovendien niet de enige vergane glorie die al getekend heeft voor The Irishman . Zo kan deze gangsterfilm ook voor “Il Padrino” Al Pacino nog eens een echt belangrijk project worden. En nu we het toch hebben over acteurs voor wie het al een paar jaar miserie troef is wat interessante rollen betreft: deze Heilige Drievuldigheid wordt vervolledigd in de vorm van Joe Pesci. Zal zijn hernieuwde samenwerking met Scorsese opnieuw vonken opleveren? Kan toch bijna niet anders, nee? Wie anders dan zijn mede Italo-Amerikaan kan deze deeltijdse stand-up comedian zo legendarisch dreigend maken? Of zijn jullie zijn beroemde Funny How-scène uit Goodfellas al vergeten misschien?

Voor we ons blind mogen  staren op The Irishman is het wellicht eerst de beurt aan Silence. In deze historische film volgt Scorsese twee Portugese jezuïeten in hun tocht naar en in het Japan van de 17de eeuw. Eén van die jezuïeten wordt niemand minder dan Spider-Man zelve, Andrew Garfield. Gezien Garfields indie verleden ([her-]bekijk Boy A, nu!!), een niet oninteressante keuze.

Ook documentairegewijs zal Scorsese de komende jaren nog heel wat werk voor de boeg hebben. Zo staat er niet alleen een HBO-project over Bill “I did not have sex with that woman” Clinton in de steigers, er is bovendien een serie over de geschiedenis van de rockindustrie op komst.

ATTN

En nu we dan toch in de muziek aanbeland zijn, help ik je er tot slot graag aan herinneren dat er ook nog altijd zoiets als Sinatra gepland staat. Of de regisseur hierin zijn liefde voor muziek met die voor de maffia zal combineren? En of diezelfde maffia dit wel zal tolereren? En misschien niet onbelangrijk: rolt ook deze rol weer in de voeten van DiCaprio? Het antwoord leest u binnenkort, hier op Supercalifragilistic.be…

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.