Review: Shokuzai

Lumière

Lumière

Rating: ★★★½☆

In de vijfdelige televisiereeks Shokuzai (Penance) zijn vier jonge meisjes getuige van de ontvoering van hun vriendinnetje. Nadat die vermoord en verminkt wordt teruggevonden, zijn ze echter niet in staat de politie te helpen met het onderzoek. De moeder van het vermoorde meisje (Koizumi Kyôko) vergeeft hen dat niet en zadelt hen op met een verpletterend schuldgevoel door hen te laten beloven voor de rest van hun leven boete te doen.

Lumière

Het succes van de reeks in Japan leidde tot de verdeling ervan in het buitenland. Regisseur Kurosawa Kiyoshi is een zeer relevante auteur op filmfestivals rond Japanse film en heeft al heel wat indrukwekkende pareltjes op zijn palmares. Zijn fascinerende zoektocht naar de donkerste kant van de menselijke psyche laten vooral wanhopige en gedeprimeerde personages aan bod komen. Vóór de DVD-release in het najaar, stelt Lumière ons een aangepaste versie voor in de betere bioscoop.

De 280 minuten durende cinemaversie is echter een zware brok om te slikken. Het gaat niet enkel om een serie van één of andere duistere, Japanse regisseur, maar het heeft ook het thema een beetje tegen. Het Vlaamse publiek lijkt inderdaad niet genoeg te krijgen van vermoorde Deense meisjes en aanverwante neo-thrillers. Een relaas over vermoorde en verkrachte kinderen, misbruik en sadistische wraak weegt echter nog iets meer door.

Lumière

Ik ben niet overtuigd van de adaptatie van klein naar groot scherm. Elke aflevering vertelt wat er met elk van de meisjes is gebeurd sinds de moord op hun klasgenootje. De opbouw van de serie is heel rigide, waardoor de film nogal repetitief overkomt. De serie (op zich al een boekverfilming) lijkt me het ideale medium om te experimenteren met verschillende stijlen en spanningsbogen. Vertaald naar één film zorgt dit voor een wat schizofreen en onevenwichtig resultaat.

Gelukkig is Kurosawa ondertussen een meester in het oproepen van emoties. Hij houdt van vuile, lege ruimtes, van labiele personages en tragische conflicten. Shokuzai is zeer mooi gefilmd en met veel aandacht voor detail en sfeer. Bijna elk personages is perfect gecast en de kindacteurs zijn meer dan geloofwaardig. Eigen aan Japans televisiewerk is echter de onvermijdelijke pathetiek en langdradige emotionele climaxen. Na een zit van meer dan vier en een half uur kan dat dan makkelijk op de lachspieren werken, wat het geheel niet enkel ontkracht maar ook geen eer aandoet. Shokuzai is een machtig drama vol onderdrukte, dan weer explosieve emotie en verdient zeker onze aandacht.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , ,

Comments are closed.