De American Pie smaakt nog

Universal Pictures

Rating: ★★★☆☆

Dertien jaar na het uitkomen van de eerste American Pie film vond Hollywood het tijd voor een vierde bioscoopfilm in de reeks: American Reunion (aka American Pie: Reunion). Wij mochten dankzij 2BE naar de avant-première in UGC Antwerpen.

De originele American Pie was het begin van een hele nieuwe visie op de komedie en beïnvloedt nog steeds nieuwe films zoals The Hangover en Project X beïnvloed. Maar toegegeven, ik was geen grote fan van de Pie-sequels. Ik had dan ook geen al te hoge verwachtingen bij de start van American Reunion. Ik had nooit verwacht zo aangenaam verrast te zijn. Er zitten enkele goede grappen in de film en meerdere keren kon je iedereen in de zaal eens goed horen lachen, wat veel mensen tegenwoordig in de cinema toch niet meer durven. Hoewel de uitkomst van het verhaal nogal voorspelbaar is zitten er enkele leuke en zelfs onverwachte plotwendingen in.

Universal Pictures

Het verhaal speelt zich, trouw aan de leeftijd van de acteurs, dertien jaar na de eerste film af. We zien Jim en Michelle als ouders van een tweejarig jongetje en Stifler als nieuwe werknemer bij een financieel bedrijf. Wanneer Jim, Oz, Finch, Kevin en Stifler allemaal terug naar hun thuisstad reizen om hun reünie bij te wonen, komen ze niet alleen oude bekenden tegen, maar drijven allerlei nostalgische momenten naar boven. De film kabbelt zonder al te grote verassingen aan een goed tempo verder en blijft de hele tijd amusant. De emotionele praatmomenten en levenslessen zijn niet overdreven talrijk.

De cast van de eerste film is zo goed als volledig aanwezig en maken met hun persoonlijk charisma ook een groot deel van de mindere grappen goed. Naast de belangrijkste spelers hebben bijna alle acteurs in bijrolletjes uit de eerste film wel een zin of een korte cameo.

Universal Pictures

Nostalgie speelt een belangrijke rol in de film, naast de bekende omgevingen en cast grijpen Jon Hurwitz en Hayden Schlossberg nog op veel andere manieren terug naar ‘the class of 99’. De vrienden krijgen ruzie met de locale jongeren en komen zelfs op een schoolfeestje terecht. De poster van de film is ook herkenbaar, de hele cast staat er bijna op dezelfde manier op, alleen wat ouder. Wie niet genoeg kan krijgen van de nineties nostalgie zal ook in de wolken zijn van de soundtrack met liedjes zoals Tubthumping van Chambawamba, Closing Time van Semisonic en I’ll Make Love to You van Boyz 2 Men. Vooral het publiek dat nog de eerste American Pie heeft weten uitkomen zal veel muziek herkennen.

De film speelt hier ook een beetje op in, wanneer een jong meisje de Spice Girls omschrijft als ‘classical rock’ antwoord Jim: “This is classical now ?” Het probleem bij deze film is dan ook dat er maar een fijne grens ligt tussen ‘nostalgie’ en ‘herkauwen’. Sommige grappen hebben we ondertussen echt al wel gezien en daarnaast lijken sommige personages helemaal niets veranderd in dertien jaar. Een opmerkelijk voorbeeld is de moeder van Stifler die er elk teken van geeft de voorbije dertien jaar in dezelfde stoel te hebben doorgebracht, wachtend tot er een jongeman haar kamer binnen sukkelt.

Al bij al is American Reunion een ontspannende en leuke komedie, zeker één van de beste uit de reeks, maar zeker niet de beste komedie van de voorbije jaren. Een absolute aanrader voor fans en mensen met nostalgie naar de eerste American Pie. Als je echter geen band hebt met de reeks, zou ik toch maar een andere komedie kiezen.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.