De Rouille et d’Os: een uitzonderlijke ervaring

Lumière

Rating: ★★★★☆
Cultuurbarbaren, je vindt ze in alle lagen van de bevolking. Zo had ik Un Prophète, de vorige van regisseur Jacques Audiard, volledig aan mij voorbij laten gaan. De Rouille et d’Os is zijn nieuwste prent waarin Marion Cotillard en onze nationale trots Matthias Schoenaerts de show stelen. Op het filmfestival van Cannes krijgt de film alle lof dus konden we hier niet achterblijven.

“Je suis opé.”

Stéphanie (Cotillard) werkt als orka trainster in een waterpark. Wanneer een tragisch ongeluk haar van haar beide benen berooft groeit er een speciale band tussen haar en Ali (Schoenaerts) een buitenwipper. Ali probeert samen met zijn zoontje rond te komen. Als hij de kans krijgt om in het illegale vechtcircuit geld te verdienen wil Stéphanie hem steunen.

Lumieère

Na het zien van deze film sta ik te popelen om Un Prophète een kans te geven op het kleine scherm. De Rouille et d’Os is een uitzonderlijke ervaring die op bijna poëtische wijze de steeds intiemer wordende relatie tussen de twee hoofdpersonages in beeld brengt. Met veelzeggende close-ups, prachtige slow motion shots en zonovergoten cinematografie zijn we getuige van alle tragiek en hoop die het leven en de liefde te bieden heeft. Enkel naar het einde toe krijgen we wendingen te verwerken die net iets te geforceerd overkomen, zeker omdat alles tot op dat punt heel erg geloofwaardig wordt gebracht ondanks de sterk melodramatische toon van de film.

“On va se baigner?”

Lumière

Op de acteerprestaties valt niks aan te merken. De pijnlijke ontdekking die Cotillard maakt als ze na haar ongeluk wakker wordt snijdt door merg en uhm, wel ja … been (hoedje af voor de geslaagde special effects) en je bloesemt mee open wanneer haar besef groeit dat het leven nog lang niet voorbij is. Schoenaerts personage gaat soms iets teveel de Jacky Vanmarsenille toer op (Rundskop) maar hij heeft talent en uitstraling genoeg om ons déja-vu gevoel te onderdrukken. Zijn Ali (kort voor Alain) is ook iets gelaagder en onder de stoere bolster schuilt een klein teder hartje.

Van uit de losse pols geschoten beelden tot strak uitgekiende shots, Audiard weet wat hij doet en hij doet het perfect. Zoiets geeft klasse acteurs als Schoenaerts en Cotillard een extra boost om superieur werk af te leveren. De thematiek is zwaar en Audiard schuwt het sentiment niet maar er is ruimte voor een lichte toets en een positieve boodschap. Smijt daar nog een schitterende soundtrack bij en we hebben een pareltje. Aanrader!

[imagebrowser id=10]

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , ,

Comments are closed.