American Reunion: Q&A met Jason Biggs en Alyson Hannigan

American Reunion

Universal Pictures

In American Reunion zien we Jason Biggs en Alyson Hannigan terug als het meest bizarre koppel uit Hollywood: Jim en Michelle Levenstein. In de film zien ze hun vrienden van vroeger terug. Daarnaast ze proberen als getrouwd koppel met een kind hebben, de magie van vroeger terug te vinden in hun relatie.

American Pie zorgde in 1999 voor een wereldwijde hit en dus volgden er al snel twee sequels, American Pie 2 en American Wedding. De rol van Biggs werd legendarisch, niet in het minst door een welbepaalde scène met een appeltaart en speelde daarna mee in tal van andere films en kende ook succes op televisie. Hannigans broodje was na American Pie eveneens gebakken. Haar kennen we tegenwoordig vooral van de populaire reeks How I Met Your Mother.

Q: Hoe voelde het om terug te keren naar waar het voor jullie allemaal begon?

Jason Biggs: Sommige mensen had ik al in geen tien jaar meer gezien, dus dat was wel even schrikken natuurlijk (lacht). Nee, serieus, het was wel leuk, al zie ik deze film eerder als iets nieuws, terwijl de eerste drie films, die we kort na elkaar opnamen, voor mij eerder een apart geheel vormen.

Alyson Hannigan: Het was een leuk weerzien met iedereen, al had ik nu wel voor het eerst het gevoel deel uit te maken van een franchise.

JB: Ja, het verschil met de allereerste ‘table read’ (waar het scenario een eerste keer wordt doorgenomen met de volledige cast, SD), was enorm. Nu zaten we allemaal aan tafels en waren er gelijk gigantisch veel camera’s aanwezig.

AH: Terwijl we toen nog allemaal knus in een cirkel op plooistoeltjes zaten.

JB: Al die camera’s schreeuwden dvd-bonus uit! Nu, ik weet niet of de table-read uiteindelijk op de dvd beland is, maar het had er toen toch alle schijn van.

Q: Hoe verklaar je eigenlijk de immense populariteit van de American Pie films?

JB: Ik denk persoonlijk dat in de eerste plaats de timing perfect zat. Toen ze uitkwamen, had je weinig of niks die ook maar in de buurt kwam van dit soort ranzige films. Dat en het feit dat de personages en de avonturen die ze beleven ook echt en herkenbaar zijn. Het publiek herkent zich op één of andere manier in ons.

AH: Je hebt personages waarmee je je als kijker kan vereenzelvigen. Die personages steken dingen uit die je zelf ook al hebt meegemaakt. En ook al zijn de dingen die wij uitstaken en steken veel extremer dan wat het publiek allicht uitgestoken heeft toch blijft alles herkenbaar, waardoor je echt wel meeleeft en blijft meeleven, zelfs na vier films.

Q: We leefden ook mee met jullie als koppel.

American Reunion

Universal Pictures

AH: Daar was ik echt bezorgd om voor deze film. Ik kende uiteraard het scenario, waarin onze personages  door ons ouderschap een beetje het eerste vuur kwijtgeraakt zijn, en Jim dan plots het hoofd wordt zot gemaakt door een jong blaadje. Ik wou dan ook niet dat het publiek zou willen dat hij met die bimbo ging aanpappen. Ook al gingen we volgens het scenario door een moeilijke periode, ik wou dat je als kijker toch bleef beseffen waarom Jim en Michelle bij mekaar gekomen waren, en waarom ze dan ook bij mekaar willen blijven. Gelukkig waren de scenaristen het hier volkomen mee eens.

Q: Wat vinden jullie zo leuk aan werken met elkaar?

AH: Sorry, maar heb ik ooit gezegd dat ik het leuk vind om met hem samen te werken? Grapje! Het is echt leuk, want het kost ook geen enkele moeite om met hem samen te werken. We vertrouwen elkaar blindelings waardoor er ook ruimte komt voor improvisatie en naturel, en dat zie je ook wel terug op het scherm denk ik. De wisselwerking en het geven en nemen lukt dus wonderwel.

JB: Het is vooral géven en vooral némen.

AH: Mag ik daarbij meteen laten noteren dat hij bij geven naar zichzelf wees en bij nemen naar mij?

JB: Ja ja, we komen echt wel goed overeen!

Q: Wat was de grootste uitdaging aan American Reunion?

JB: Het publiek kent de vorige films en verwacht dus automatisch dat we er weer een paar keer volledig over zullen gaan. Nu, met personages die allemaal in de dertig zijn moet je je opnieuw beginnen afvragen wat kan, wat is grappig of hilarisch of er compleet over of zelfs, legaal? Je moet mijn personage in situaties brengen waarin hij het wel goed bedoeld, maar waarin er dus iets gênants gebeurt. De uitdaging was dus om een dertigjarige in een dergelijke situatie te laten verzeilen, zonder dat dit ongeloofwaardig overkomt.

AH: Of zonder dat hij er uitkomt als een ouwe geilaard.

JB: Precies! Maar toen ik het scenario las, zag ik meteen dat ik me hierover geen zorgen meer hoefde te maken.

AH: Ja, echt alle lof naar de scenaristen. Het is echt ongelofelijk dat zij er nog niet van in het begin bij waren.

Harold & Kumar Escape from Guantanamo Bay

New Line Cinema

Q: Laten we ze dan maar meteen bij naam noemen: Jon Hurwitz en Hayden Schlossberg. Mee verantwoordelijk voor de Harold & Kumar films. Leuk om met hen samen te werken? En hoe kwamen ze bij dit project terecht?

AH: Ik was eerlijk gezegd een beetje sceptisch op voorhand. Maar toen ik hen ontmoette en ze me hun ideeën voorlegden, was ik echt meteen gerust gesteld. Hun manier van denken was echt zo vernieuwend, eerlijk, ik had het gevoel van weer bij de eerste film beland te zijn.  Het zijn zelf ook mega fans van de reeks, dat helpt.

JB: En ze maken films die de fans willen zien. Och ze zijn zo grappig, en overweldigend, echt.

Q: Dus dan komt er zeker nog een vijfde deel?

JB: Ik kan enkel maar op die vraag antwoorden als je me vet betaald. Kijk, ik besef nu na die vier films, dat ik er echt wel graag aan meegewerkt heb, dus wie weet?

AH: Zeg nooit nooit!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , ,

Comments are closed.