DVD Review: Pacific Rim

Pacific Rim

Warner Bros.

Rating: ★★★★☆

Niet dat het volwassen leven zijn perks niet heeft – werk, stress, in slaap sukkelen in de zetel tijdens het laatavondjournaal – maar het staat toch ver van die complexloze tijd voor je twaalf was. Die naïeve kinderblik heeft plaats gemaakt voor snoeihard realisme. En wie niet oplet, verandert in een cynische, azijnpissende zeurpiet die niet meer weet wat verwondering is, tenzij er een stevige plak verontwaardiging aanhangt – wat? kosten die OCMW-steuntrekkers de staat zoveel? En als er dan eens een film komt waarin stalen kolossen al even grote monsters tot interdimensionale pulp slaan, begint dat soort mensen te emmeren over het toch wel slappe verhaaltje. Terwijl die als kinderen ongetwijfeld Yeehaw! hadden geschreeuwd. Of toch op zijn minst: bèrig!

Warner

Het verhaal van Pacific Rim begint op de bodem van de oceaan. Uit een scheur duiken gigantische creaturen op en die hebben slechts één doel, de boel kort en klein slaan. Maar de verschillende overheden blijven niet bij de pakken zitten – niets doen gebeurt alleen bij klimaatconferenties – en beginnen druk te knutselen aan een wapen tegen de Kaiju, zoals de monsters genoemd worden. De Jaegers worden geboren, torenhoge robotten, bestuurd door twee piloten die volledig in sync werken. En de glimmende ijzeren mannen doen hun werk. Tenminste tot de aanvallen van de Kaiju driester en frequenter worden. De Jaegers gaan één voor één tegen de grond. In een wanhoopspoging probeert commander Stacker Pentecost (Idris Elba) oud-Jaeger-piloot Raleigh Becket (Charlie Hunnam) opnieuw voor zijn zaak te winnen. Met de overblijvende Jaegers wil Pentecost een finaal offensief tegen de Kaiju inzetten en, zoals wel vaker in dit soort verhalen, is Becket essentieel om de missie te doen slagen .

There are things you can’t fight – acts of God. You see a hurricane coming, you get out of the way. But when you’re in a Jaeger, you can finally fight the hurricane. You can win.

Laat ik maar meteen eerlijkheid schenken. Het verhaal van Pacific Rim rammelt inderdaad zoals een kapotgeslagen en ineengedeukte Jaegersromp. Elke storybeat zie je van mijlenver aankomen. En ja, ook de personages weten weinig te verrassen. Getraumatiseerde helden die in opnieuw in actie moeten komen, verwaande Jaeger-piloten die de “nieuweling” pesten, moedige leiders die het ultieme offer brengen,… ze zijn allemaal aanwezig en doen ook precies wat van hen verwacht wordt. Tel daar nog bij: vreselijk hoogdravende dialogen (“Today we are cancelling the apocalyps!”) en een comic reliefduo dat er continu ver over gaat en je kan begrijpen waarom sommige mensen hier hun neus voor ophalen.

Maar, en ik weet dat dit wat incrowdy en verwaand klinkt, alles is zo bedoeld. Pacific Rim is één lange liefdesbrief van Guillermo del Toro aan het Japanse Kaiju en Mecha-genre. En wie daar een beetje mee vertrouwd is, of zijn woensdagnamiddagen doorbracht in gezelschap van Goldorak, Voltron of de talloze Super Sentai- en Metal Heroes-reeksen (leve X-Or!), voelt zich meteen thuis in de wereld van Pacific Rim. En is meteen 25 jaar jonger.

Today. Today… At the edge of our hope, at the end of our time, we have chosen not only to believe in ourselves, but in each other. Today there is not a man nor woman in here that shall stand alone. Not today. Today we face the monsters that are at our door and bring the fight to them. Today, we are cancelling the apocalypse!

Warner

Maar zelfs wie inhoudelijk niet kan driften met de film wordt op zijn minst overweldigd door het visuele aspect. Want Pacific Rim is op alle vlakken áf. De wereld waarin het verhaal zich afspeelt is perfect opgebouwd en klopt volledig. En de ontwerpen van de Jaeghers en zeker die van de Kaiju zijn ronduit verbluffend. Het is net op die punten dat een regisseur als del Toro het verschil – zeg gerust het hemelsbreed verschil – kan maken met andere blockbusterregisseurs zoals Michael Bay. Aan Pacific Rim is met ontzettend veel liefde gewerkt. Dat zie je in elke shot. En zeker in de tweede helft van de film, wanneer del Toro alle registers opentrekt, spat de fun met een kinderlijk enthousiasme van het scherm. Het hoogtepunt? Het lang uitgesponnen gevecht in de straten van Hongkong. Wat mij betreft één van de actiescènes van het jaar.

Natuurlijk is Pacific Rim niet het allerbeste wat Guillermo del Toro op pellicule heeft gezet. En was hij wat strenger geweest met zichzelf had hij gerust nog een dik kwartier kunnen knippen. Maar elke film die de 33-jarige opkomende zeurpiet in mij na de proloog kan doen inslapen zodat mijn innerlijke 10-jarige dolenthousiast in de zetel kan springen, moet heel veel dingen toch juist doen .

Elbow Rocket! Now!
Bèrig!

Extra’s:

  • The Directors Notebook (BD, 3D BD)
  • Audio Commentary door Guillermo del Toro (DVD, BD, 3D BD)
  • Drift Space (BD, 3D BD)
  • The Digital Artistry of Pacific Rim (BD, 3D BD)
  • The Shatterdome (BD, 3D BD)
  • Focus Points (BD, 3D BD)
  • Deleted Scenes (DVD, BD, 3D BD)
  • Blooper Reel (DVD, BD, 3D BD)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , ,

Comments are closed.