De strijd voor een waardig einde

Tot altijd

KFD

Rating: ★★★☆☆

In 1997 maakte voormalig filmjournalist Nic Balthazar indruk op tal van filmfestivals met zijn regiedebuut Ben X. Het verhaal van een minder begaafde jongen die gepest wordt op school raakte een gevoelige snaar. Een opvolger maken die even sterk is zou dan ook moeilijk zijn. Toch is Balthazar grotendeels in zijn opdracht geslaagd. Tot altijd is de verfilming van het levensverhaal van Mario Verstraete. De Belg vocht 7 jaar lang voor zijn recht op een waardige dood.

Regie: Nic Balthazar
Cast: Koen De Graeve, Geert Van Rampelberg, Lotte Pinoy, Iwein Segers, Eva van der Gucht
Muziek: Henny Vrienten

KFD

We zoomen in op het Mario’s leven van 1987 tot en met 2002. In deze periode leren we hem kennen als een zeer spontane en levenslustige man. Hij kruipt op een vrachtwagen als protest tegen massavernietigingwapens en verklaart net als zijn beste vriend Thomas zijn liefde aan Lynn. In een sneltempo zien we hoe Mario een andere vrouw ontmoet, trouwt, papa wordt, zich kandidaat stelt tijdens verkiezingen, Thomas afstudeert als dokter en Mario de echtscheidingspapieren tekent.

In 1995 vertelt Mario dat hij vlekken voor zijn ogen ziet. Zijn pervers brein wordt (als grap en uit voorzorg) voorgelegd aan de wetenschap. Het verdict is hard: Mario heeft MS. De ziekte is niet dodelijk, maar Mario is voor de rest van zijn leven veroordeeld tot een aftakelingsproces. Geleidelijk aan zal hij de controle over zijn leven verliezen. Mario heeft geen schrik voor de dood, wel voor de manier waarop hij zal sterven. Hij wil niet ergens maanden hulpeloos aan zijn bed gekluisterd liggen wachten tot hij zijn laatste adem kan uitblazen. Voor hem is het belangrijk dat hij weet dat er iemand is die hem kan helpen als het zover is. Wat gebeurt er als zijn glas dat nu halfvol is plots leeg is?

De laatste jaren van Mario’s leven is een strijd op een waardig einde. Het heeft destijds het politieke landschap gekleurd. Voor- en tegenstanders hebben meermaals in Kamer en Senaat gedebatteerd of het plegen van euthanasie een recht is, en of dat in een wet moet gegoten worden. Mario noemt ziektes experimentjes van God, uitgevonden om ons te pesten. Het enige voordeel is dat hij nu in brievenbussen mag plassen wanneer hij het niet langer kan ophouden. Dergelijke grapjes en de minime bijdrages van Iwein Segers en Eva van der Gucht maken het verhaal minder zwaar.

KFD

Balthazar toont opnieuw enkele bekende plekken en uitzichten van zijn thuisstad Gent. Zo krijg je een zicht op de 3 bekende torens omdat Mario werknemer is bij Stad Gent. Zijn bureau bevindt zich op een van de verdiepingen van het oude Belgacom-gebouw. Ook het oude gerechtsgebouw en het stadhuis komen even in beeld. Voor een stad is die city marketing altijd mooi meegenomen. Mooi en sterk is deze Tot altijd, alleen is de film ook wat te lang. Zeker omdat het peronage van Lotte Pinoy blijkbaar in het begin een belangrijke schakel is tussen de vrienden, maar al snel voor een lange tijd verdwijnt. Haar terugkomst bevestigt te nadrukkelijk dat die tussenperiode ferm ingekort kon worden.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , ,

Comments are closed.