Iedereen heeft een moeder

Oranges And Sunshine

Paradiso

De appel valt niet ver van de boom luidt het gezegde. Dat gaat ook op voor Ken en Jim Roach. Vader Ken maakt al sinds de jaren 60 sociale drama’s die vaak naar de keel grijpen (Kes, My Name Is Joe, Ladybird Ladybird) en die gave heeft hij blijkbaar doorgegeven aan zijn zoon Jim. De jongste Loach maakt met Oranges and Sunshine de overstap van televisie (met de reeksen als Hotel Babylon, Casualty en Holby City) naar film. Naast een pakkend verhaal, gebaseerd op het boek van Margaret Humphreys, mag hij Emily Watson danken voor alweer een ijzersterke vertolking van formaat.

I’m here to see if any of you are in the same position

Paradiso

Als 10-jarige krijgt Jack te horen dat zijn moeder is overleden. Er wordt hem een ander en beter leven beloofd, ver weg van zijn thuisland Engeland, in Australië. Daar schijnt alle dagen de zon en kan hij zo sinaasappelen van de bomen plukken als ontbijt. Jack is niet het enige kind die deze woorden hoort. Maar in realiteit verdwijnen veel van deze kinderen van de aardbol, zonder dat de rest van hun familie ooit nog iets van hen verneemt.

Tot de dag dat de sociale werkster Margaret Humphreys (Emily Watson) in de jaren 80 haar werk doet en het een en ander begint uit te pluizen over deze kinderen en wat er met hen is gebeurd. Ze wil de feiten van toen blootleggen en de kinderen die ondertussen volwassen zijn geworden herenigen met hun doodgewaande ouders en andere familieleden.

Regie: Jim Roach
Cast: Hugo Weaving, Emily Watson, David Wenham, Tara Morice
Muziek: Lisa Gerrard

Loach geeft de toenmalige regeringen een ferme djoef in het gezicht, omdat zij gedurende 70 jaar 130.000 kinderen in weeshuizen lieten dumpen om vervolgens te verschepen naar een plaats genaamd Bindoon, een kamp geleid door de katholieke lekenorganisatie Christian Brothers. Dat aantal krijgt een gezicht door de jongens Len en Jack (als volwassenen gespeeld door David Wenham en Hugo Weaving). Zij verpersoonlijken het gemis en het trauma van zovele ‘wezen’.

Everybody’s got a mother

Paradiso

De kerkleiders die de mens op het juiste pad moeten houden hebben veel foute dingen gedaan tijdens hun leiderschap. De kids verrichten slavenarbeid, terwijl de Brothers het Woord van God preken. In deze film gaat het om fysieke, mentale en seksuele mishandeling ten opzichte van de Engelse kinderen. Allemaal zogezegd met de beste bedoelingen: om het ras zuiver te krijgen en te houden (zo kennen we nog leiders die hetzelfde hebben geprobeerd en proberen doen). Niemand wil aanvankelijk de feiten onder ogen zien en een mea culpa slaan. Zo biedt de Brits premier Gordon Brown pas in 2009 zijn excuses aan aan de getroffenen voor wat er allemaal is gebeurd.

Als eerste langspeler zet Jim Loach een geslaagde stap in de richting van meer, en zo weten we dat de sociale aanklacht van papa Loach ook na hem in de filmwereld aanwezig zal blijven.

[youtube id=”zA0LrxAtLeo” w=”600″ h=”400″]

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , ,

Comments are closed.