Review: Amour

Amour

Cinéart

Rating: ★★½☆☆

Ik had het moeten zien aankomen. Michael Haneke viel met de openingsscène al letterlijk met de deur in huis. Het zou slecht aflopen. Maar Amour werd bedolven onder lovende recensies, nominaties en prestigieuze prijzen dus ik hoopte alsnog op een verteerbare film.

Fout gedacht. Amour is met voorsprong de meest deprimerende film van het afgelopen jaar. Net zoals Anders Thomas Jensen zijn naïeve publiek in het gezicht uitlachte met Adam’s Apples ontzegt Haneke ons elke vorm van hoop. De regisseur toont ons de ouderdom in zijn meest gruwelijke vorm en geeft een wel heel bijzondere invulling aan het begrip liefde. Wie Amour gezien heeft laat zijn/haar idealistische toekomstbeelden varen.

Cinéart

De film begint als een mooie romance tussen een oude man en zijn behoeftige vrouw. Georges weigert om zijn echtgenote Anne te laten opnemen in een rusthuis en neemt de zorg op zich. Zonder veel gemor ondergaat Georges Anne’s verwardheid, het gesleur aan haar onwillige lichaam en andere uitputtende toestanden. In het laatste halfuur begint de situatie steeds bedrukkender te worden. Anne gaat zienderogen achteruit en de kijker begint zich oncomfortabel betrokken te voelen. Haneke’s grip op je keel verstrakt met de minuut. Het einde van de film komt als een opluchting. Het ademhalen kan weer beginnen.

Niks dan lof voor de onwaarschijnlijk realistische vertolkingen van Emmanuelle Riva en Jean-Louis Trintignant. Beeld het je in: als hoogbejaarde actrice een rol spelen die je misschien nog te wachten staat in het echte leven. De 86-jarige actrice liet zich niet afschrikken en heeft deze confronterende onderneming moedig aanvaard. Bovendien schommelt ze in haar rol heel aanstekelijk tussen waardige-oudere-dame-uit-de-burgerij en het giechelende schoolmeisje van weleer.

Hoewel het geheel iets lichter had mogen zijn is het goed dat Haneke sentimentaliteit uit de weg is gegaan. Met een onderwerp als dit loert het tearjerker-gevaar maar net om de hoek. In plaats daarvan kiest Haneke voor enkele loodzware scènes die de oude dag weinig romantiseren. Op een gegeven moment demonstreert een verpleegster Georges hoe hij Anne een pamper moet aandoen. De camera toont niet Georges of de bezigheden van de verpleegster maar Anne’s lege gezicht, en dan valt er plots een baksteen op je hart. Amour is ook een erg trage film, maar is een actiethriller-tempo wel op z’n plaats is in een film over een bejaard koppel?

Filmliefhebbers moeten Amour simpelweg gezien hebben, daarover bestaat geen twijfel. Maar doe het wel op een zonnige dag en met nog een leuke activiteit in het vooruitzicht. U weze gewaarschuwd.

Extra’s:

– Interview met Emmanuelle Riva
– Jean-Louis Trintignant spreekt over Liefde
– Making of

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , ,

Comments are closed.