Review blu-ray/dvd: Hardcore Henry

Hardcore Henry

The Searchers

Davy

Davy

Waar is de tijd dat Arnold Schwarzenegger een doodbrave forens gebruikte als menselijk schild (Total Recall)? Of dat Bruce Willis zonder gene zijn Beretta leegschoot in de buik van een Duitse terrorist (Die Hard)? En dat dat allemaal gebeurde tijdens grote publieksfilms.

Rating: ★½☆☆☆

Regie: Ilya Naishuller
Cast: Sharlto Coply, Danila Kozlovsky, Haley Bennet, Tim Roth

De laatste twee decennia heeft de volbloed actiefilm stilaan plaats moeten maken voor de bigbudgetspektakelprent. Die serveert nog altijd met plezier ballistische theekransjes en gigantische vuurballen, maar wel allemaal op politiek correcte wijze. Zonder bloed, zonder exit wounds, voor een breed publiek en meestal ook zonder dat uw hartslag ook maar enigszins verhoogt. 

Als er dus één genre is dat een stevige schop onder de kont kan gebruiken, is dat wel de actiefilm. Zo nu en dan duikt er wel eens een prent op die weer wat kruit doet ontbranden. The Raid bijvoorbeeld of Mad Max: Fury Road. Ook Hardcore Henry probeert nieuw leven te blazen in een genre dat op apegapen ligt. En faalt daarin op spectaculaire wijze.

Hardcore Henry

The Searchers

Een man, Henry, ontwaakt uit een coma en ontdekt dat hij is omgebouwd tot een soortement cyborg. Door de liefde van zijn leven nog wel. Nog maar net is alle prut uit zijn bionische ogen geveegd of een horde zwaarbewapende terroristen valt het labo binnen, schiet de keet aan gort en kidnapt Henry’s vrouw. Het is een begin van een hypergeweldig kat-en-muisspelletje.

“Each year one hundred thousand baseball bats are sold in Russia, and at most 50 baseballs. Gives an idea for great Russian pastime.”

Voor het verhaaltje hoef je het dus niet meteen te doen. En daar is niks op tegen. The Raid had nou ook niet de meest uitdagende plot. Maar waar Hardcore Henry wel punten wou mee scoren was met zijn vorm. De hele film beleef je namelijk vanuit het first person-standpunt. Kort uitgelegd, we kijken mee door de ogen van het hoofdpersonage.

Het is een gimmick die in kleine doses perfect kan werken. Dat bewees regisseur Ilya Naishuller trouwens zelf met zijn videoclip voor de Russische punkbank Biting Elbows. Maar om er een langspeler mee te maken. Not. A. Good. Idea.

Na vijf minuten is de nieuwigheid er af. En dan moet de actie eigenlijk nog beginnen. En eens de schietpartijen, achtervolgingen en vuistgevechten starten, verandert je scherm in een beeldenwaas en moet je maar proberen uit te vissen wat er allemaal gebeurt. En dat is doodzonde, want er zit onwaarschijnlijk knap stuntwerk achter de actiescènes. Terwijl de bigbudgetfilms de oomph uit actiescènes halen door alles te overschilderen met een dikke couche cgi, gebruikt Naishuller de pixels enkel om de scènes wat de polijsten en dingen, kabels enzo, weg te werken. Alle gekke dingen die in de film gebeuren, hebben ze dus ook echt gedaan. Alleen komt bijna geen enkele stunt volledig tot zijn recht omdat je gewoon niet ziet wat er gebeurt.

Hardcore Henry

The Searchers

Je voelt dat er heel wat (technisch) vakmanschap en passie achter Hardcore Henry schuilgaat. En waarschijnlijk was de film maken een absolute blast. Maar als kijker kan je op geen enkel moment connectie maken met wat er op het scherm te zien is. Het is alsof je zit te kijken naar iemand die die een videogame aan het spelen is. Leuk voor een handvol minuten maar daarna wil je zelf wel even aan de knoppen zitten.

Voor videogamefanaten valt er misschien nog wat plezier te rapen in het zoeken en vinden van typische videogamemomenten – het zijn er een hoop. Maar voor al de rest is Hardcore Henry een snoozefest van begin tot einde. Te mijden als de pest.

Oh, en kan iemand Sharlto Copley eens de raad geven een andere agent te zoeken. Heeft hij sinds District 9 al eens in een fatsoenlijke film gezeten?

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , ,

Comments are closed.