Review blu-ray/dvd: X-Men: Apocalypse

Fox

Fox

Ja hoor, de blockbusterzomer van 2016 was nog maar eens een sof van formaat. Op één uitschieter na, Captain America: Civil War, waren de zomermaanden gevuld met interessante mislukkingen (Warcraft, Batman v Superman), veel te late sequels/soft reboots (Ghostbusters, Independence Day: Resurgence), overbodige remakes (Ben Hur, The Magnificent Seven) en spul waarvan uw oogballen spontaan de achterkant van uw schedel gaan opzoeken (Suicide Squad).

Rating: ★★★☆☆

Regie: Bryan Singer
Cast: James McAvoy, Michael Fassbender, Jennifer Lawrence, Nicholas Hoult, Oscar Isaac

En dan had je ook nog X-Men: Apocalypse. Na het succes van Days of Future Past leek de mutantenfranchise weer stevig op de kaart te staan. Maar bij zijn release haalden de critici unaniem de neus op voor de zesde (of achtste of negende, afhankelijk van hoe je precies telt) X-Men-film. Misschien zat de kwalijke geur van al die andere stinkers vastgeankerd in hun reukorgaan, want Apocalypse is inderdaad lang niet de sterkste uit de reeks maar biedt nog altijd twee uur vrolijk mutantenvertier.

X-Men Apocalypse

Fox

Met X-Men: Apocalypse zitten we in één klap in 1983. De mensheid heeft zijn goede smaak verloren, Return of the Jedi speelt in de bioscopen, Professor Xavier’s School for Gifted Youngsters loopt als een trein en Eric ‘Magneto’ Lensher heeft in Polen een rustig leventje opgebouwd met vrouw en kind. Maar wanneer een eeuwenoude, en naar verluidt de allereerste, mutant ontwaakt, duurt het niet lang voor de poppen aan het dansen gaan. Zeker omdat hij behoorlijke vileine plannen heeft met het mensdom en de aarde.

“Everything they’ve built will fall! And from the ashes of their world, we’ll build a better one!”

Dat laatste is een beetje een veronderstelling, moet ik wel toegeven. Want wat Zijne Purperen Boosheid precies van plan is, is eigenlijk nooit helemaal duidelijk. De mutant is kampioen in hoogdravend geneuzel, maar eens netjes communiceren welk stappenplannen en welke endgame hij in gedachten heeft? Ho maar!

En daarmee is de zwakste schakel van deze nieuwe X-Men meteen blootgelegd. En Sabah Nur zou eigenlijk de strafste tegenstander ooit moeten zijn voor het superheldenclubje van Professor X. Maar Singer slaagt er niet om van hem een boeiend, laat staan dreigend antagonist te maken. Bijzonder spijtig, des te meer omdat onder de tien centimeter make-up en protheses de erg getalenteerde Oscar Isaac zit.

Ook de vier Horsemen van En Sabah Nur komen er maar bekaaid vanaf. Leuk ideetje om geekprinses en allround lekker ding Olivia Munn in het pakje van Psylocke te hijsen. Maar zij en haar collega’s krijgen amper iets te doen in de hele film.

Fox

Fox

Dat de film toch nog overeind blijft, heeft veel te maken met de sterke cast. Oudgedienden James McAvoy, Michael Fassbender en Nicholas Hoult kennen hun personages ondertussen binnenstebuiten en kruipen moeiteloos opnieuw in hun huid. Jennifer Lawrence staat er in vergelijking maar flets bij. Is dit een X-Men te veel voor haar? Ook fijn om Rose Byrne terug te zien, maar haar personage heeft weinig om handen. Van de nieuwkomers kunnen vooral Kodie Smith-McPhee en Tye Sheridan overtuigen. Sophie Turner kan spijtig genoeg Famke Janssen niet doen vergeten.

En ook de actiescènes zijn weer dolle pret. Singer blijft op dat vlak een echte vakman. De Quicksilver-scène kan deze keer net niet tippen aan die uit Days of Future Past – die was nieuw en verrassend – maar is wel nog altijd pakken creatiever dan de actie uit zoveel andere zomerblockbusters. De beste actiescène is weggelegd voor een mutant die eigenlijk maar een cameo heeft – u weet wel wie ik, snik nog aan toe, bedoel. In die grote confrontatie, die soms wel wat lijdt onder sputterende special effects, is het dan vooral weer het persoonlijke gevecht tussen Professor X en En Sabah Nur dat indruk maakt. En dat bewijst nog maar eens dat de X-Men-franchise er nog altijd een is die meer draait om personages en veel minder om knallend CGI-geweld.

“You think because you can see into my head you know how it feels? You’re looking in the wrong place, Charles.”

Fox

Fox

Maar laten we elkaar geen Liesbeth noemen: de mot zit wel degelijk opnieuw in de reeks. Days of Future Past hit the ground running. Met personages die we al lang kenden en een potige plot met twee tijdslijnen. In Apocalypse heeft Singer veel te lang nodig om wat tempo in het verhaal te krijgen. Er moeten zoveel nieuwe personages ingeleid worden dat het eeuwigheid duurt voor de film wat tractie krijgt.

En het helpt ook niet dat deze derde prequel alweer op dezelfde nagels klopt. Magneto die verscheurd wordt tussen goed en kwaad (zijn Poolse subplotje had gerust op de vloer van de montagecel mogen landen), Mystique die worstelt met haar mutantenlook en niet weet aan wie ze nu loyaal moet zijn, … We hebben het ondertussen wel een beetje gehad.

Tijd dus om de franchise nog eens te (soft)rebooten? Hoeft niet noodzakelijk, en trouwens: wie raakt er ondertussen nog wegwijs in die tijdslijn? Maar het wordt wel tijd dat Singer en kompanen eens uit een ander mutantenvaatje tappen. En – de hint was niet zo subtiel – misschien dat een nieuwe poging om de The Dark Phoenix-sage nog eens op het doek te gooien, wel zou kunnen werken. Beter doen dan Brett Ratner kan toch zo moeilijk niet zijn?

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.