Review: Boven is het stil

Cinéart

Cinéart

Rating: ★★★☆☆

Ons beeld van het boerenleven is sinds het televisieprogramma Boer zkt. Vrouw ferm gekleurd. Single ladies schuiven in rijen aan voor een leven vol koeien, hooi en mest. Maar dat ideale beeld klopt natuurlijk niet altijd. En dat andere beeld krijg je van Nanouk Leopold in Boven is het stil. Voor de prachtige titel zorgt Gerbrand Bakker. Hij schreef dank ook de gelijknamige bestseller. Die roman won een aantal nationale en internationale prijzen.

Cinéart

Regie: Nanouk Leopold
Cast: Jeroen Willems, Henri Garcin, Wim Opbrouck, Martijn Lakemeier, Lies Visschedijk
Muziek: Paul M. van Brugge

Helmer, een vrijgezelle boer van middelbare leeftijd, leidt een geïsoleerd leven met zijn oude en gebrekkige vader. De dagelijkse komst van melkrijder Johan, een robuuste man van Helmers leeftijd, is een lichtpuntje in zijn bestaan. Op een dag begint Helmer met het opknappen van het woonhuis. Hij bestelt een modern tweepersoonsbed en verhuist zijn vader naar boven. Als er dan ook nog een jonge knecht op de boerderij komt werken, lijkt Helmers leven voorgoed te gaan veranderen.

Een evidente en makkelijke film is Boven is het stil niet geworden. Het thema richt zich tot een nichepubliek (gay). Het tempo ligt heel laag. En het aantal dialogen is vrij schaars. Het is niet alleen boven stil, maar ook in elke andere kamer en plaats op de boerderij. Helmer staart vaak voor zich uit, kijkend naar de weinige personen die op de boerderij verschijnen. Of hij bespiedt hen van achter een hoek.

Cinéart

De beelden spreken volgens Nanouk Leopold voor zich. Woorden zijn veelal niet nodig. Da’s waar, maar woorden, dialogen en confrontaties tussen de personages duwen een verhaal wel (sneller) vooruit. En dat gebeurt hier soms iets te weinig. Je wacht samen met Helmer tot zijn vader op de een of andere manier zijn laatste adem uitblaast, zodat de zoon met zijn leven kan beginnen. Maar Helmer heeft duidelijk schrik om uit de kast/stal te komen.

Wie het filmgebeuren van bij ons en in Nederland volgt, weet dat Jeroen Willems ondertussen het aardse leven heeft ingeruild voor het eeuwige. Dit is niet meteen een van zijn meest toegankelijke films, maar het is wel een van zijn meest oprechte en intense rollen.

De film werd uitgeroepen tot Beste Feature Film tijdens het Italiaanse Torino GLTB Festival 2013. Nanouk Leopold kreeg de prijs voor de regie in het Zwitserse Bildrausch Filmfestival Basel. Het boek is in meer dan twintig landen uitgegeven. Genoeg redenen voor het nichepubliek om de film op dvd te bekijken.

Bonus:

  • Making of, interview met Wim Opbrouck

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , ,

Comments are closed.