Review: Wrong

O Brother

O Brother

Rating: ★★½☆☆

In 2001 verbaasde Quentin Dupieux vriend en vijand met de film Rubber. Daarin brengt hij een autoband tot leven die een spoor van dood en vernieling achter zich laat. Het concept is even freaky als de uitwerking. En vooral: Dupieux maakte een geslaagde stap in de filmindustrie, zeker na zijn muzikale doortocht als Mr. Oizo. Vorig jaar pakte hij uit met Wrong, een al even foute en opvallende film als die vorige. En opnieuw is het eentje dat niet onopgemerkt bleef bij de liefhebbers van de alternatieve film, want alternatief is Wrong zeker.

O Brother

Op een ochtend wordt Dolph (Jack Plotnick) wakker en merkt hij dat zijn hond Paul verdwenen is. Nu Paul er niet meer is, heeft zijn leven geen zin meer. Tijdens de zoektocht naar zijn zielsverwant zal Dolph het leven van heel veel mensen veranderen. Hun visie op de werkelijkheid krijgt een flinke knauw, net als die van de kijker…

Het verlies van een huisdier heeft altijd een speciale impact op de mens, onafhankelijk of dat nu gaat over een hond, kat, schildpad of de traditionele goudvis. Het verliezen van die huisgenoot en metgezel is een deeltje van jezelf verliezen. En net dat gebruikt Dupieux als excuus voor een film waarin hij alle spelregels en conventies op hun kop zet. Dupieux is geen regisseur die de kijker bij de hand neemt. Voor hem is het verrassingseffect en de angst en twijfel van het publiek van groot belang. De kijker moet zelf betekenis geven.

Met Wrong weet je nooit welke richting het zal uitgaan. Wordt het een komedie of een thriller? Die geheimzinningheid hanteert Dupieux ook op de set. Hij filmt alles zelf. Niemand weet wat en hoe hij iets in beeld brengt. Zo behoudt hij het direct contact met zijn acteurs en de opbouw van zijn verhaal. Het nadeel is dat je nooit echt weet wat je precies van deze Wrong moet vinden.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , ,

Comments are closed.