Spielberg op een drafje

War Horse

DreamWorks SKG

Rating: ★☆☆☆☆

Laat ik meteen het paard in de gang zetten en zeggen: wat bezielde Steven Spielberg om een film te maken als War Horse. En why, oh why, brengt hij de levenswandel van dit paard op zo een saaie, inspiratieloze en lachwekkende manier in beeld? Wie hoopt op een kruising tussen twee volbloeden als Saving Private Ryan en Seabiscuit is er aan voor de moeite. Dit oorlogspaard hoort thuis op het platteland van Scarlett O’Hara, net sterk genoeg om de dorre grond om te ploegen maar frankly my dear al na 5 minuten I didn’t give a damn.

I might hate you more, but I’ll never love you less

Dreamworks

Regie: Steven Spielberg
Cast: Benedict Cumberbatch, Emily Watson, Jeremy Irvine, Peter Mullan, Tom Hiddleston
Muziek: John Williams

Het verhaal is eenvoudig. Het veulen Joey wordt geboren en meteen voelt Albert de band tussen beiden. Zijn dronken vader loopt het dier tegen een veel te hoge prijs om zijn landeigenaar slim af te zijn. Zijn vrouw is niet blij met de aankoop. Ze hebben geen paradepaard nodig maar een dat het land kan bewerken. Paardenfluisteraar Albert leert, met de hulp van Moeder Natuur, Joey dat er gewerkt moet worden om te overleven. Dat is meteen de rode draad doorheen de rest van de film: het paard toont bij elke nieuwe eigenaar (een legerofficier, een Duits soldaathulpje, een plattelandsmeisje) een sterke overlevingsdrang. Dan moet je weten dat er tijdens de Eerste Wereldoorlog ongeveer 10 miljoen paarden sneuvelden aan beide kanten van het front samen. Indrukwekkend dat wel, maar dat element komt amper ter sprake.

Dreamworks

War Horse is gebaseerd op het gelijknamig kinderboek van Michael Morpurgo. Het tonen van een echt slagveld is niet meteen geschikt voor dat doelpubliek, maar kinderboeken kan je ook op een meer boeiende manier verfilmen. Helaas is de wijze waarop het verhaal hier wordt verteld belachelijk, is de acteerstijl te simplistisch en steriel voor woorden en is de kleurenfilter zo hatelijk dat ik op geen enkel moment enige affiniteit voelde met het beest noch met de personages, ondanks wat producente Kathleen Kennedy zegt: “We really did it very naturalistically. There isn’t a lot of blood. Steven wasn’t interested in bringing Private Ryan into it, but we did want to make a PG-13 movie.” Er is niets realistisch aan een helderblauwe, paar en roze schilderachtige lucht. In Gone With The Wind kan ik dat nog appreciëren maar hier is het voor mij een dealbraker.

Be brave! Be brave!

Deze verfilming heeft ook teveel weg van een toneelstuk. Kennedy en echtgenoot Frank Marshall hebben zich net als Spielberg teveel laten leiden door dat theaterstuk. Al de heisa rond de film is in mijn ogen dan ook fel overdreven, vooral dat de film voor tal van prijzen werd genomineerd. Het is niet omdat iets van Steven Spielberg is dat het daarom goed is. Ik had het ook liever anders gezien, maar deze prent is een heuse verspilling geweest van talent op allerlei vlak. Het enige wat mij enigszins nog kon bekoren waren de subtiele melodieën van John Williams. Maar daarvoor volstaat de cd.

Extra’s:

An extra’s point of view;War Horse: The Journey Home

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , ,

Comments are closed.