FFG Review: Gravity

Warner Brothers

Warner Brothers

Rating: ★★★★☆
Never believe the hype wordt vaak gezegd. Zeker niet als die hype gecreëerd wordt door de studio die de film uitbrengt. Bij Warner Brothers sprongen ze de laatste maanden allesbehalve zuinig om met teasers en trailers om Gravity, uhm, van de grond te krijgen. Alfonso Cuarón (Children of Men, Y tu mamá también) schreef samen met zijn zoon het scenario en nam zelf plaats in de cockpit. Of hun missie de hype waard is kan je nu zelf op het grote doek ontdekken.

 “Half of North America just lost their Facebook.”

Ryan Stone (Sandra Bullock) is aan haar eerste ruimtewandeling toe. Vergezeld door ouwe rot in het vak Matt Kowalsky (George Clooney) en haar collega Shariff (acteur Phaldut Sharma blijft, vrij letterlijk, gezichtsloos in de film) werkt ze aan shuttle reparaties. Wanneer hun baan kruist met de brokstukken van een defecte Russische satelliet slaat de shuttle op hol en moeten Stone en Kowalsky het alleen zien te redden in de onmetelijke ruimte.

Warner Brothers

Ik moet toegeven dat ik fel uitkeek naar deze film en dat is nooit gezond. Zelden haalt een film de hoge verwachtingen die je dan opbouwt, laat staan dat hij ze zou overtreffen. Het doet me echter een groot plezier om mee te delen dat mijn verwachtingen op z’n minst zijn ingelost.

 “You should see the sun shining on the Ganges. It’s amazing.”

Gravity steunt helemaal op een briljante halen-ze-het-of-halen-ze-het-niet gimmick die een aantal keer op meesterlijke wijze wordt herhaald. Dat de film hierbij toch niet repetitief wordt is volledig de verdienste van regisseur Cuarón en de meeslepende vertolkingen van Bullock en Clooney. Cuarón heeft van dit ruimte avontuur meer dan een uit de hand gelopen CGI experiment gemaakt. Geen makkelijke taak gezien zowat elk shot uit de digitale trukendoos komt. Dat Clooney en Bullock niet in het niets verdwijnen tussen de binaire ones and zeros getuigt van hun overvloed aan talent.

Gravitas (nogmaals, excuus) moet je bij Gravity niet zoeken. De zeldzame momenten waarop Cuarón zijn personages in de ruimte doet mijmeren over het leven zijn de momenten waarop je dreigt je aandacht te verliezen. Gelukkig duurt het meestal niet lang vooraleer de crisis klok je weer de adem afsnijdt en je hele lichaam onvrijwillig opspant tot je weer veilig kan ademhalen.

 “Houston, I have a bad feeling about this mission.”

Warner Brothers

Gravity is bij momenten ietsje te gepolijst. We mogen niet vergeten dat we het hier over een Hollywood product hebben natuurlijk. De rampscenario’s worden visueel verbluffend in beeld gebracht maar af en toe bekruipt je een Cirque du Soleil in space gevoel. De realistische geluidsbenadering (in de ruimte draagt geluid niet, dus explosies krijg je ook niet te horen) en de dreigende score van Steven Price maken dan weer veel goed.

Kijk, dit krijg je als het Hollywood systeem werkt. Een entertainend, visueel verbluffend staaltje ruimte cinema dat je meeneemt naar een plek waar je als gewone sterveling nooit komt. En nergens een alien te bespeuren, stel je voor!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , ,

Comments are closed.