FFG Review: The Canyons

IFC Films

IFC Films

Rating: ★½☆☆☆
Het nihilistische werk van schrijver Bret Easton Ellis vertaalt zich moeilijk naar film. Boeken als Less Than Zero, American Psycho, The Rules of Attraction en The Informers werden nochtans allemaal vereeuwigd op het witte doek. De enige film die overeind bleef zonder het bronmateriaal helemaal te onteren was American Psycho met de schitterende Christian Bale als yuppie creep Patrick Bateman.

IFC Films

Schrijver/regisseur Paul Schrader heeft al heel wat op z’n palmares staan. Zijn naam is gelinkt aan klassiekers als Taxi Driver, The Mosquito Coast en American Gigolo. Bret Easton Ellis schreef het scenario voor The Canyons en het was de taak van Schrader om ’s mans woorden in filmisch goud om te zetten. Iets waar hij faliekant in faalt.

Van het verhaal zelf hoef je niet teveel te verwachten. Ellis serveert ons zijn gewoonlijk stelletje sociopaten die doordrammen in lege conversaties die afgewisseld worden met flauwe pogingen tot choqueren. We’ve seen it before.

Ik twijfel echter of Schrader opzettelijk een slechte film wou maken of gewoon heel erg naast het doel shot met zijn lamlendige poging. Hij opent zijn film met beelden van verlaten en vervallen cinemacomplexen en lege theaterzalen. Alsof hij ons wil verwittigen; “Cinema is dood! En daar ga ik jullie de komende 100 minuten het schandelijke bewijs voor leveren!”

Een paar stijlkeuzes vallen op. De mooie zonovergoten locaties worden stuk voor stuk aartslelijk in beeld gebracht. Af en toe wordt de vierde muur doorbroken en kijken de acteurs (die term gebruik ik losjes) recht in de lens. Tijdens een intens quatrootje kijkt de übersletterige Lindsay Lohan het publiek plots doordringend aan. Alsof ze zich afvraagt of er eigenlijk nog iemand in de zaal zit. Pijnlijk, maar tegelijkertijd werkt dat het voyeuristische aspect van de film in de hand. Het publiek kijkt misschien naar een ramp in wording maar de ramp kijkt terug. Niets is vrijblijvend.

IFC Films

Het doet me pijn om het toe te geven maar The Canyons telt ook een aantal sterke momenten – raar genoeg zijn die allemaal gelinkt aan de verschijning van Lindsay Lohan. Als je beseft dat ze omringd wordt door B film acteurs en pornosterren (James Deen is zijn homofone naam niet waardig) is het moeilijk om te zeggen of zij nu schitterend acteert of de anderen er gewoon hun voeten aan vegen.

The Canyons kan je enkel overleven als je het als seksueel geladen curiosum benadert. Een goede film is het allesbehalve.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , ,

Comments are closed.