FFG Review: Walesa – Man of Hope

ITI Cinema

ITI Cinema

Rating: ★★☆☆☆

De biopic is hot. Hollywood lijkt ervan te smullen om eender wie op het scherm te projecteren, zolang ze maar iets interessants hebben gedaan of meegemaakt. Maar, net als de superheldenfilm, is de biopic een snel gesatureerd-genre geworden: andere persoonlijkheden werden steeds in éénzelfde narratieve structuur geplaatst. De Poolse cineast Andrzej Wajda heeft bovenvermelde memo duidelijk niet ontvangen.

ITI Cinema

Nochtans is Wajda niet de minste regisseur. De man is nu al 63 jaar (!) actief in het milieu en heeft zo’n tijdloze klassiekers als Ashes and Diamonds en Kanal geregisseerd. Zijn politiek engagement heeft hij natuurlijk nog steeds niet verloren. Zo volgt de film een nogal bewogen decennium in het leven van Lech Walesa (Robert Wieckiewicz), een simpele havenarbeider die zal uitgroeien tot het kopstuk van de revolutie in Polen eind jaren 70.

Alhoewel de film goed geregisseerd is – van een auteurscineast is er weliswaar niks te bespeuren – is het scenario het grootste pijnpunt van de film. Zo hebben we de al 1000-maal geziene hoofdvertelling – een interview tussen Walesa en een Italiaanse journaliste – waarbij we makkelijk in flashbacks kunnen terugblikken. Het zijplot betreft Danuta (Agnieszka Grochowska), Walesa’s vrouw, en je raadt het al: vrouwlief geraakt vervreemder van haar man naarmate hij politiek actiever wordt. Je raadt ook al hoe dit uiteindelijk eindigt.

ITI Cinema

Tevens enorm vervreemdend zijn de “politiek getinte” liedjes dat Wajda plakt op zijn montagesequenties. Je wordt plots uit het dramatisch discours gesleurd om met groteske muzikale sequenties geconfronteerd te worden. Niet dat zoiets niet kan, François Ozon heeft dat onlangs nog gedaan in zijn sterke Jeune & Jolie met Françoise Hardy-deuntjes. Maar hier werkt het  niet. Misschien ligt het aan de gekozen liedjes, of misschien aan de onregelmatigheid van het gebruik hiervan.

Een potentieel pluspunt is het gebruik van documentairebeelden – vooral naar het einde toe – dat dan plots weer compleet ontkracht wordt door bijvoorbeeld de ware Danuta in de beelden te vervangen door een (slecht) ge-blue screende Grochowska. Is er dan nog hoop in de andere artistieke departementen zoals kostuum, decor,…? Net zoals alles in deze film, valt er uiteindelijk niks speciaals op.

Wajda wou met deze film “een jong publiek aantrekken,” en misschien kan op didactisch vlak deze film inderdaad wel goedkeuring krijgen. Het spijtige is dat de productie een scenario van een 75-jarige man hebben laten regisseren door iemand van 87 om deze taak te volbrengen. Het is eveneens spijtig dat er dan geen woord (of beeld) opgeofferd wordt aan Walesa’s uiteindelijke presidentschap. We hebben tevens problemen met de verheerlijking van een figuur die tot vandaag de dag nog steeds tegen abortus en holebi’s is, waar natuurlijk ook niks over gezegd wordt.

We hopen stiekem dat Wajda toch nog kracht heeft om een film hierna te maken. Kijk eens naar Woody Allen: uiteindelijk heeft hij To Rome With Love ook kunnen goedmaken!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , ,

Comments are closed.