Filmfestival Gent On Tour: A Simple Life

A Simple Life

ABC

Voor de vijfde Filmfestival Gent On Tour kan je in Kinepolis in Gent, Kortrijk, Antwerpen, Leuven en Hasselt naar A Simple Life gaan kijken. Daarin verenigt Hong Kong veterane Ann Hui twee lokale suppersterren voor een even sereen als aangrijpend drama over onvoorwaardelijke liefde. Het leven is natuurlijk nooit eenvoudig; de titel A Simple Life is dan ook bedrieglijk of op zijn minst ironisch. Afspraak donderdag 16 augustus om 20u15 te Kinepolis.

ABC

A Simple Life gaat over iets waar we allemaal vroeg of laat mee te maken krijgen, maar waar merkwaardig genoeg zeer weinig films over gemaakt worden: bejaardenzorg, een eufemisme voor hoe we onze oudjes zo goed en zo zacht mogelijk bijstaan tijdens hun laatste levensfase die vaak in het teken staat van ziekte en aftakeling. Nee, A Simple Life, is geen deprimerende, confronterende cinema volgestouwd met ellende en uit het leven gegrepen miserie. De Hongkongse regisseuse Ann Hui gaat de hardheid van haar onderwerp zeker niet uit de weg, maar ze benadert het ook met een sereniteit, een ingetogen gevoeligheid en een zen-berusting zoals je die alleen in de oosterse cinema aantreft. Met A Simple Life wilde ze naar eigen zeggen ook tonen hoe de Chinezen op een andere manier omgaan met hun bejaarden dan in de westerse wereld.

In een zeer eenvoudige, directe en franjeloze stijl (met dank ook aan Yu Lik Wai, de vaste cameraman van Jia Zhang-Ke) vertelt Hui het verhaal van een alleenstaande man en zijn ‘amah’, een van die Chineze kindermeisjes die zoals de traditie het wil hun hele leven in dienst stellen van eenzelfde familie. Ze zweren ook dat ze hun hele bestaan ongehuwd zullen blijven en bij die familie zullen blijven tot het einde van hun dagen. Omwille van hun jarenlange band met de familie in kwestie verwerven ze vaak dezelfde status als de andere familieleden.

De ‘amah’ van dienst is de oudere huidhoudster Zhong Chun-Tao (Deanie Ip) die al zestig jaar voor de hogere middenklasse Leung familie werkt, waarvan de meeste leden intussen zijn uitgeweken naar de VS. Als ze door een beroerte wordt getroffen, zegt ze haar baan op. Haar huidige baas, een vrijgezel en filmproducer van middelbare leeftijd (Andy Lau) die ze als kind heeft vertroeteld, draait nu de rollen om. Hij helpt haar een geschikt bejaardentehuis te vinden, helpt haar bij de moeizame aanpassing aan deze nieuwe thuis en waakt er ook over dat ze haar laatste jaren zo aangenaam mogelijk doorbrengt. In fijne trekken, en met de nodige observatiehumor, schetst Hui hoe liefdevol de volwassen man nu de zorg op zich neemt van de oudere vrouw die hem als kind wegwijs maakte in de wereld en al die jaren bijna zijn surrogaat moeder was. Hij neemt op een quasi spontane manier zijn verantwoordelijkheid op, omdat dit nu eenmaal bij de tradities hoort, terwijl zij niet tot een last wil zijn. Blijkt dat ze beiden elkaar nodig hebben en dat in moeilijkere momenten hun onvoorwaardelijke liefde nog toeneemt.

ABC

Je mag er niet aan denken wat voor een sentimentele draak ze in Hollywood uit dit gegeven zouden persen. De kracht van Ann Hui’s film schuilt in haar discreet humanisme, in hoe haar personages in het aanschijn van nakende aftakeling en dood hun waardigheid bewaren. Ook als in de finale scènes het onvermijdelijke gebeurt, vermijdt Hui elke vorm van pathos.

De hele film baadt in een warme gloed, in overeenstemming met de generositeit die van haar twee hoofdpersonages afstraalt. Het succes van de film is zeker ook op het conto te schrijven van de ideale rolverdeling. Deanie Ip en Lau spelen al dertig jaar in verschillende films en tv-programma’s moeder en zoon. Het lijkt inderdaad alsof ze in A Simple Life elkaar al hun hele leven kennen; ze hebben geen woorden en weinig gebaren nodig om de hechte band te suggereren die tussen hen bestaat. Een paar blikken volstaan om de intensiteit van hun relatie tastbaar te maken.

De situaties en emoties in A Simple Life zijn zo universeel dat je hetzelfde verhaal overal ter wereld zou kunnen neerzetten. Toch heeft de film een extra-betekenis voor liefhebbers van Aziatische cinema. De Hongkongse producer-scenarist Roger Lee baseerde zijn script op eigen ervaringen en maakte dankbaar gebruik van zijn positie in de Hongkongse filmindustrie om iconische figuren als Tsui Hark en Sammo Hung te strikken voor een gastoptreden. In een andere scène zien we dan weer een coole regisseur met zonnebril opduiken voor wie duidelijk Wong Kar-wai model stond. (Patrick Duynslaegher)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , ,

Comments are closed.