Impressie: Room 514

Room 514

Film Movement

Rating: ★★½☆☆

Anna (Asia Naifeld) is bezig aan haar laatste weken bij de militaire politie. Wanneer ze soldaat Nimrod (Guy Kapulnik) ondervraagt over het onrechtmatige gebruik van een dienstwagen gaat de bal aan het rollen. Anna komt terecht bij Davidi (Udi Persi), een hoog aangeschreven militair. Deze zou in het grensgebied onrechtmatig geweld gebruikt hebben tegen een oude Palestijnse man. Wanneer Anna de zaak wil uitdiepen wordt er door haar omgeving druk uitgeoefend om het te laten berusten. Het zou niet verstandig zijn om tijdens haar laatste weken zich in deze complexe politieke materie te verwikkelen. Anna’s doorzettingsvermogen leidt haar echter verder dan ze misschien zelf had gewild.

“And I’ll stay that way even if you kill me.”

Film Movement

Regisseur Sharon Bar-Ziv brengt met Room 514 zijn debuutfilm. En er zijn enkele opmerkelijke zaken aan. Zo is deze in amper 5 dagen volledig opgenomen. Ook al werden deze vooraf gegaan door intensieve repetities, het blijft een heus huzarenstukje. De film speelt zich ook op slechts twee locaties af. Allereerst is er kamer 514, de ondervragingskamer (en bijhorende kleedkamer). Daarnaast zien we Anna nog op de bus huiswaarts. Op deze manier versterkt Bar-Ziv de spanning die opgebouwd wordt tussen Anna en de ondervraagde militairen. Daarnaast heeft de man zelf laten kennen kamer 514 als metaforische microcosmos als het hedendaagse Israël te willen gebruiken.

Asia Naifeld zet vooral een sterk hoofdpersonage neer. Ook Guy Kapulnik en Udi Persi spelen hun rol overtuigend. En dit is meer dan nodig. De film focust zich zowat geheel op dialoog en voelt daarom op sommige momenten heel loom en zwaar aan. De 2e verhaallijn, die Anna toont als een vrouw die zich kranig weert in het sterk masochistische instituut dat het Israëlisch leger nog lijkt te zijn is zeker geslaagd. Toch voel ik me genoodzaakt hier ook een ‘maar’ bij te plaatsen. Anna heeft een affaire met haar baas (Ohad Hall) die op trouwen staat. Dit draagt bij aan de hele setting dat gecreëerd wordt, maar de uitwerking is niet altijd even geslaagd. Zo zat ik tijdens de seksscène al snel met het gevoel, nu is het wel ok geweest.

“You’re delusional. You’re just military police.”

Film Movement

En dan één klein puntje, iets waar je zo’n film misschien moeilijk op kan afrekenen. En toch. Wanneer kamer 514 geïntroduceerd wordt zien we een witte deur met een nummerbordje op. Onder deze close up horen we voetstappen naderen. Zowel het beeld als het geluid klinken op dat moment echter vrij amateuristisch, zodat ik heel even het gevoel had dat ik naar een gekunsteld studentenfilmpje was aan het kijken.

Room 514 brengt een boeiend verhaal met enkele interessante personages. Voor wie denkt  dat die zich geen anderhalf uur kan focussen op dialogen die zich zowat volledig in één enkele kamer uitgewisseld worden, heb ik één raad: overweeg het toch nog eens goed. De kans is anders groot dat je het na een half uur op je heupen krijgt. Voor wie hier echter geen problemen mee heeft, Room 514 is ondanks de vermelde minpunten narratief zeker de moeite waard.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , ,

Comments are closed.