Review: Jack Ryan: Shadow Recruit

Paramount

Paramount

Rating: ★★½☆☆

De kenmerkende karaktertrek van geheim agent Jack Ryan is dat hij een nerd is. Zowel in Tom Clancy’s boeken als in de verschillende verfilmingen ervan bestaat de spanning erin dat de intelligente Ryan in situaties terechtkomt waarin hij naast zijn hersenen ook zijn spieren moet gebruiken. Dit is ook het geval in Jack Ryan: Shadow Recruit. De zeer begaafde Ryan (Chris Pine) beslist zich na de terreuraanslagen van 9/11 in te zetten voor zijn vaderland. Tijdens zijn revalidatie van zware verwondingen die hij heeft opgedaan in Afghanistan, contacteert militair officier en CIA-agent Harper (Kevin Costner) Ryan om hem in te lijven.

This is not the desk job I signed up for.

Paramount

Adonis Chris Pine speelt de rol perfect. Ryan is op zijn best tussen ronkende servers en banktransacties, maar panikeert en verliest zijn cool eenmaal de kogels beginnen te vliegen. De vuurdoop van de jonge agent is een gevecht vol rauw geweld, waar zowel protagonist als publiek met knikkende knietjes uitkomen. Shadow Recruit ontwijkt een overgecompliceerde plot, iets waar genregenoten als Mission: Impossible en Bourne wel onder leden. De intrige wordt trouwens pas halverwege de film uit de doeken gedaan. Dit gebeurt in een heerlijke scène op een bank in een Moskous park, waarin het charisma van Pine en Costner voldoende is om je aandacht bij het excuusverhaaltje te houden.

Paramount

Shakespeare- en Thor-regisseur Kenneth Branagh heeft uiteraard ook een groot aandeel in het slagen van (de eerste helft van) de film. De actiescènes zijn rimpelloos gemonteerd en er gaat veel aandacht naar sfeer en naar de persoonlijkheid van de personages. Branaghs rol als slechterik van dienst is nogal een sisser, maar de dialogen zijn verteerbaar genoeg om hier niet over te vallen. Zijn screen time deelt Branagh vreemd genoeg met het liefje van Ryan (Keira Knightley). Zij is echter duidelijk de zwakke schakel op zowel narratief als inhoudelijk vlak. Haar oppervlakkige rol overtuigt helemaal niet en lijkt te veel op een makkelijk scenariotrucje om er geen te zijn.

This is geopolitics, not couple therapy.

Paramount

Het eerste deel van Shadow Recruit charmeert dus met een onhandige Jack Ryan. Hij is patriottisch genoeg om een enorme bodyguard te doen verdrinken in een bad, maar haalt het niet zonder de hulp van een vaderfiguur en een busje vol computers en scherpschutters. Na een uur beslist Branagh echter om van een vlotte spionagethriller een hersenloze actiefilm te maken. Weg sfeer, weg nuance en welkom autoachtervolgingen en kogelsalvo’s. Was het de afspraak om er uiteindelijk toch een actiefilm van te maken? Of vreesde Paramount de jongere generatie te verliezen met het spionagethema? We weten het niet, maar het zorgt er wel voor dat een pretentieloze maar leuke thriller verandert in het zoveelste ongeïnspireerde actiefilmpje.

De verschillende verfilmingen van Jack Ryans avonturen zijn uiteenlopend genoeg om apart beschouwd te worden. Elke acteur die de rol opnam, heeft ook zijn eigen charmes. (Kevin Costner was trouwens lang een kandidaat-Jack Ryan voor Clear and Present Danger.) Shadow Recruit past weliswaar in het rijtje met zijn mix van actie en politiek, maar de breuk tussen de eerste en tweede helft van de film valt wel iets te veel op om te negeren.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , ,

Comments are closed.