Review: Dredd 3D

Entertainment One Benelux

Rating: ★★★½☆

Je gelooft het nooit, maar Dredd 3D is weliswaar een geslaagde remake. Nog meer: Dredd 3D is een verbetering op de originele Judge Dredd (1995), je weet wel, met Sylvester Stallone in de hoofdrol.

Als decor krijgen we het dystopische en futuristische Mega City One, een niet echt gastvrij ogende metropool die zich uitstrekt van Boston tot Washington. Als een ware Dirty Harry bestrijdt Judge Dredd – rechter, jury en beul in één – de ontaarde criminelen die er de straten en gigantische appartementsblokken onveilig maken.

Entertainment One Benelux

Maar veel van de stad krijgen we niet te zien. Regisseur Pete Travis werpt de kijker samen met Dredd (Karl Urban) en zijn rookie sidekick Anderson (Olivia Thirlby) in één van de monsterlijk grote high rises. Daar onderzoeken ze een driedubbele moord. Ze komen er echter in onaardig contact met de meedogenloze drugsbarones Ma-Ma. Zij fabriceert de immens populaire drug SLO-MO. Bingo voor onze judge!, hier begint Dredds raid.

Van raids gesproken, Dredd 3D lijkt in veel opzichten op The Raid uit 2011, waarbij een SWAT-team in een appartementsblok jacht maakt op een drugsbaron. Wees gerust, van copy paste is hier echter geen sprake. Het script voor de nieuwe Dredd lag al langer vast. Wat we ons wel kunnen afvragen: is Dredd 3D even beklemmend en even krachtig als The Raid?

Zeker en vast. Regisseur Travis dropt ons samen met de judges in de grauwe, beklemmende setting. De camera zit Dredd en Anderson op de hielen en vanuit peepholes zien we criminelen en judges elkaar opjagen alsof ook wij ons voor hen willen verstoppen. Pompende bassen ondersteunen deze adrenaline-trip. Op de juiste momenten en zonder in overdaad te vervallen, verbluft Travis ons met imposante super slow motion effects. En de krachtige cameravoering stuwt ons met horten en stoten omhoog, hoe hoger, hoe gewelddadiger. Net als Judge Dredd is Travis geen man van compromissen. Hartelijk stompt hij ons met visceraal geweld in de maag. Vaak onverwachts, des te meer overtuigend.

Entertainment One Benelux

Karl Urban levert beter en vooral serieuzer dan Stallone de koele en meedogenloze judge af. In tegenstelling tot Stallone neemt Urban nooit zijn helm af. Dredd blijft hier gezichtloos, slechts een ruwe, iconische grimas is zichtbaar. Zo is hij de perfecte verpersoonlijking van de genadeloze en anonieme wet, noodzakelijk in een dergelijk Sodom en Gomorra. Groentje Anderson loopt daarentegen de hele film zonder helm rond. Dit om haar psychic powers niet te blokkeren. Urban antwoordt droogjes: “Think a bullet in the head might interfere with ’em more”. Je ziet het, aan geestige zelfspot en dito oneliners ontbreekt het niet.

Ok, een stevig onderbouwde plot krijgen we niet. Er wordt weinig gepraat, er is weinig diepgang, en oneliners – ook al raak en grappig – domineren. Maar uiteindelijk interesseert een mogelijk achtergrondverhaal à la Dark Knight Rises ons niet. Het is hem allemaal te doen om het hier en het nu, wát er gebeurt en hóe Dredd het oplost. Zijn imposante fysiek, ruwe stem en brutale kracht drijft de kijker probleemloos mee.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , ,

Comments are closed.