Review: Great Expectations (Vitaya)

20th Century Fox

Zaterdag 22 september om 20.50 op Vitaya

Rating: ★★★☆☆

Tijd om schuld te bekennen: Great Expectations, het Britse David Lean-juweel uit 1946, heb ik nog níét gezien. Vindt u dat een schande? Is het een zegen? Laat het u compleet, maar dan ook compléét koud? Wel, in tegenstelling tot de meeste liefhebbers van voornoemde klassieker vond ik – betreurenswaardige leek – deze moderne adaptatie van Dickens’ roman lang niet slecht.

Eén pluspunt ligt al bij de naam van de hoofdfiguur, die hier niet ‘Pip’ heet, maar wel ‘Finn’ – klinkt toch veel minder sullig? De kern van het boek is hetzelfde gebleven: de jonge protagonist wordt ingehuurd om een schatrijke, excentrieke dame en haar knappe nichtje gezelschap te houden. De verbitterde, rijke oude vrijster brengt Finns hoofd op hol: ze probeert hem aan de onverschillige Estella te koppelen en trekt het meisje vervolgens weg van hem. Het duo breekt genadeloos zijn arme jongenshart.

20th Century Fox

De cast mag er wezen: Gwyneth Paltrow speelt de meedogenloze hartenbreekster, Chris Cooper heeft een mooie rol als de simpele visser die Finn opvoedt, Ethan Hawke is de opgegroeide Finn, Anne Bancroft (Mrs. Robinson!) de eenzame ouwe feeks en ook Robert De Niro doet mee. De Mexicaanse cineast Alfonso Cuarón deed er goed aan om de gebeurtenissen te verhuizen naar de paradijselijke stranden van Florida (die adembenemende zonsondergangen!). Zo nu en dan laat de regisseur bovendien een streep visuele magie binnensijpelen (de overwoekerde ruïne!).En het allerbelangrijkste: de confrontaties tussen Estella en de hopeloos verliefde Finn – hij verliest zijn naïviteit doorheen het verhaal, maar niet zijn verlangens – snijden door merg en been (Hawke: ‘Hoe voelt het aan om helemaal niks te voelen?’).

Oké: de voice-over van Hawke is er natuurlijk te veel aan, Cuarón slaagt erin enkele van de intiemste scènes te verpesten door er een ongepaste lap poprock over te plakken, en zoals alle moderne adaptaties voelt het geheel een beetje nep aan (zélfs voor de leken). Maar al die foutjes maakt de onderliggende emoties niet minder waarachtig. Wanneer de laatste akte in zicht komt, hebben de prachtige vertolkingen ons mededogen allang weggekaapt en slaken we noodgedwongen een zucht van verlichting.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , ,

Comments are closed.