Review: Halfweg

KFD

KFD

Rating: ★★½☆☆

Tegenwoordig zijn alle ogen gericht op The Broken Circle Breakdown van Felix Van Groeningen. Maar we mogen niet vergeten dat hier bij ons nog stevig talent zit. Op 26 februari ging Halfweg, de nieuwe film van Geoffrey Enthoven, in première. Dankzij onze goede vrienden van Studio Brussel mocht Supercalifragilistic naar de avant-première in Gent. Geen extravagante taferelen zoals bij The Monuments Men. Maar de film, waarvoor we uiteraard kwamen, werd vertoond. Dat is het belangrijkste.

KFD

KFD

Regisseur Enthoven ken je steevast van het bejubelde Hasta la Vista uit 2011. Naast een lovende ontvangst in België kaapte hij er enkele internationale prijzen mee weg. Nu, drie jaar later is hij terug met Halfweg. Een psychedelic drama om het in het Engels te zeggen.

Het zit Stef, gespeeld door Koen De Graeve, niet mee. Ontslagen en gescheiden na een scheve schaats met collega Rebecca (Ella Leyers). Voor een prikje kan hij een leegstaand kasteel kopen. Tijd voor een nieuwe start. Alles loopt goed totdat Theo (Jurgen Delnaet), de vorige eigenaar, de rust komt verstoren. Klein detail, Theo is al 2 jaar dood. Heel wat gebekvecht en geruzie tot resultaat. De heren willen namelijk elk het huis voor zich.

Net zoals bij Hasta la Vista bewandelt Enthoven de dunne lijn tussen humor en drama. Opnieuw slaagt hij erin de kijker op sleeptouw te nemen. De film is een mooi evenwicht tussen hilarische situaties en emotionele onthullingen. Het publiek kon de humor wel smaken en lachte luidop met de film. Het is een verhaal met een dubbele bodem dat de kijker kan raken. Er wordt geen maatschappelijk thema aangesneden zoals dat bij Hasta la Vista wel het geval was.

KFD

Op vlak van acteerprestaties kunnen we weinig opmerkingen maken. Koen en Jurgen Delnaet waren top gecast. De chemistry (zoals men dat zo mooi zegt) tussen de acteurs zorgde voor enkele memorabele momenten. Zeker niet te vergeten is Evelien Bosmans die erg overtuigend speelde. Van de elegante Evelien hebben we het laatste nog niet gezien. We blijven professioneel en kunnen geen extra punten geven voor Ella Leyers in lingerie, maar haar verschijning is noemenswaardig.

Het enige jammere was het einde. De woorden van de pot gerukt komen in me op. Zonder veel van het plot te onthullen, eindigt de film in een chaotische sitcom-scène. Alle personages komen samen en de misverstanden stapelen zich op. Hier moest de film het teveel van zijn humor hebben in plaats van sterke drama. Wat Veerle Baetens op het einde kwam zoeken, vraag ik mij nog steeds af. Je zou haast denken dat ze haar wat meer in beeld wouden hebben. Genomineerd voor een Oscar, nietwaar, maar de film werd voor de nominatie opgenomen. Sorry complotdenkers.

Om samen te vatten, Halfweg is een entertainende film die een bioscoopbezoek waard is. De makers hebben het beste van zichzelf gegeven (zeker over de opnameleiding kunnen we niks slecht zeggen) om met een beperkt budget een prachtig resultaat neer te zetten.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , ,

Comments are closed.