Review: Her

Paradiso

Paradiso

Rating: ★★★★☆

Sommige films doen je op papier alleen al watertanden. Spike Jonzes Her is er zo eentje. Een originele love story? Check. Een eigenzinnige regisseur? Check. Een cast vol klassebakken? Check. Zulke mooie vooruitzichten kunnen alleen maar uitdraaien op een teleurstelling, zou je denken. Maar niets daarvan. Her is een van de mooiste pareltjes van het nog prille filmjaar.

Paradiso

Paradiso

In een futuristisch Los Angeles (dat in werkelijkheid gewoon Shanghai is) maken we kennis met eenzaat Theodore Twombly (Joaquin Phoenix). De man heeft niet alleen een dichterlijke naam, maar ook de pen van een poëet. Zijn brood verdient hij door liefdesbrieven te schrijven voor anderen. Met Theodores eigen liefdesleven gaat het niet zo vlotjes. Hij is zo goed als gescheiden van zijn vrouw Catherine (Rooney Mara) – een verlies dat hij duidelijk nog niet helemaal verwerkt heeft. Maar dan haalt hij een nieuw, artificieel intelligent besturingssysteem in huis. En langzaam maar zeker wordt Theodore smoor op Samantha (Scarlett Johansson), de ‘persoon’ achter zijn operating system.

I think anybody who falls in love is a freak. It’s a crazy thing to do. It’s kind of like a form of socially acceptable insanity.

Het is een opmerkelijk liefdesverhaal, zoveel is zeker. Maar van de man achter Being John Malkovich en Adaptation. hadden we niet anders verwacht. Her is de eerste film waarvoor Spike Jonze zowel de regie als het scenario volledig voor zijn rekening nam. Iets wat hij vaker mag doen. Voor het script van Her mocht hij begin deze maand een Oscar in ontvangst nemen. Het is vooral prijzenswaardig hoe Jonze erin slaagt om de romance van Theodore en Samantha geloofwaardig en oprecht te maken, hoe onwerkelijk ze op papier ook mag klinken.

Dat heeft de regisseur zeker ook te danken aan zijn twee excellente hoofdrolspelers. Phoenix is natuurlijk dé man die je moet hebben om gestalte te geven aan een gebroken ziel (zie ook Walk the Line, Two Lovers, The Master… tja, zo kunnen we nog wel even doorgaan). Zijn vertolking is – zoals steeds – een doorleefde krachttoer.

Paradiso

Paradiso

Besturingssysteem Samantha kreeg oorspronkelijk de stem van actrice Samantha Morton. Maar tijdens de montage merkte Spike Jonze dat er iets niet goed zat. Hij deed daarom een beroep op Scarlett Johansson om Samantha’s dialogen opnieuw in te spreken. Een begrijpelijke keuze. Je kan je zo inbeelden dat iemand verliefd zou worden louter op ScarJo’s zwoele stem. Verbazingwekkend ook hoeveel chemie er is tussen Phoenix en Johansson, terwijl de twee niet eens samen op de set stonden. Alleen is het jammer dat la Johansson zo’n herkenbare stem heeft, dat ze moeilijk los te koppelen is van de actrice en haar sensuele verschijning. De stembanden van een minder bekende dame hadden misschien nog dat tikkeltje meer mysterie verleend aan het personage van Samantha. Daarnaast had ik Rooney Mara’s personage en haar geschiedenis met Theodore graag nog iets verder uitgediept gezien.

Maar dat is eigenlijk spijkers op laag water zoeken. Her is een straffe prent die je helemaal zal inpakken en achterlaten met vlinders in de buik. De ideale remedie tegen een voorjaarsdepressie!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , ,

Comments are closed.