Review: I’m the Same, I’m Another

Minds Meet

Minds Meet

Rating: ★★☆☆☆

In 2009 verscheen het bekroonde Lost Persons Area, over een meisje en haar familie. Of het nu om geluk, een bepaald rollenpatroon of tijdverdrijf ging, één voor één waren de personages met een persoonlijke zoektocht bezig. Dat leverde trage cinema, maar ook enkele bloedmooie beelden op. De film moest het vooral hebben van sfeerzetting, als ware het visuele poëzie. Handelingen van personages gaven veel meer weg dan de weinige gesproken woorden. Dialogen beperkten zich tot het hoogst noodzakelijke.

Minds Meet

Minds Meet

I’m the Same, I’m Another, de opvolger van Lost Persons Area en deeltje twee in een trilogie, vond enkele weken geleden zijn weg naar de meeste arthouse cinema’s. Het meisje vinden we opnieuw terug als centraal figuur, deze keer op sleeptouw genomen door de Hongaarse man uit de eerste film. Ze reizen over de grenzen heen en belanden uiteindelijk in een verlaten, Engels dorpje aan de kust. Het lijkt alsof de man haar ontvoerd heeft, maar naar gelang de film vordert komt langzaam aan het licht wat de twee met elkaar gemeen hebben.

De acteerprestaties van de twee hoofdrolspelers, die quasi de hele film dragen, zijn sterk. Geleidelijk aan wordt op een ontroerende manier de steeds sterker wordende band tussen hen duidelijk. Het is niet evident om als acteur een verhaal voornamelijk met non-verbale communicatie te moeten vertellen, maar zij slagen zeker in die opzet. Uitzonderlijke vermelding voor het meisje, Kimke Desart, die amper dertien jaar is en zeker niet moet onderdoen voor haar mannelijke tegenspeler.

Minds Meet

De film heeft heel wat weg van diens voorganger, zij het met een iets meer neerslachtige teneur, minder personages en meer stiltes. Misschien is het wel daardoor dat deze er minder in slaagt boeiend te blijven. Het verdient respect om te blijven vasthouden aan de oorspronkelijke auteursvisie, maar toch lijkt het verhaal te verdrinken in de trage en stille beelden die de film kenmerken. Enkele kernemoties worden op een krachtige manier overgebracht op de kijker, en in dat opzicht is het opzet zeker geslaagd, maar daar blijft het ook bij. Het verhaal is aan de dunne kant en daarom wordt het al snel moeilijk om als kijker de aandacht erbij te blijven houden.

Bovendien is het jammer dat de mooie muziek die de film vergezelt geen even mooie beeldvoering met zich meebrengt. De desolate landschappen reflecteren perfect de heersende sfeer, maar buiten enkele leuk gevonden beelden is ook de cinematografie niet iets om aan het scherm gekluisterd te blijven. Daardoor blijft er helaas niet zoveel meer over. I’m the Same, I’m Another was misschien beter tot zijn recht gekomen als kortfilm. Er zitten zeker interessante elementen in verweven, maar het geheel is net iets te lang uitgerokken en als de film op tv uitgezonden zou worden, zouden veel kijkers al tijdens het eerste half uur wegzappen. Hopelijk is het slotstuk van de trilogie een beter lot beschoren.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , ,

Comments are closed.