Review: Insidious: Chapter 2

Filmdistrict

Filmdistrict

Rating: ★★½☆☆

Misschien waren de verwachtingen na The Conjuring te hoog. Misschien nam regisseur Wan dit jaar te veel hooi op zijn vork. MISSCHIEN ben ik gewoon te moeilijk. Maar voor mij mist Insidious: Chapter 2 pit én schrik om ook maar een tikkeltje insidieus te zijn. Jip, het woord bestaat wel degelijk in het Nederlands en betekent “sluw, onverwacht en gevaarlijk”. Wat dit slappe afkooksel dus allerminst is.

Waar Wan wel onverwacht uit de hoek komt is met de slapstick humor die hij en schrijver Whannell introduceren met het duo spokenjagers Specs en Tucker. Twee typische klungels die met flauwe fratsen de spanning helemaal uit de film halen. Dit zou aanvaardbaar zijn moest de film ook effectief een komedie zijn, of een Sam Raimi-klassieker. Bij Insidious verwacht echter niemand humor. Bij Insidious wil men schrikken en beven, niet een kleine scare hier en een domme grap daar.

Filmdistrict

Insidious 2 biedt wel degelijk enkele rake scares, maar niets dat Wan niet al eerder en beter deed. Insidious 2 weet ons op geen enkel moment écht schrik aan te jagen. De humor en de horror matchen niet en laten de kijker eerder verward dan verrast achter. Het aanvankelijk geloofwaardige griezelverhaal wordt ondermijnd door grappen die totaal niet op hun plaats zijn. Zo is het moeilijk om op te gaan in de terreur van de personages als er telkens een dwaze grap om de hoek loert.

Ik zou wel willen stoppen over die dekselse humor maar ik heb verder gewoon bitter weinig te vertellen over deze film. Het achtergrondverhaal is redelijk goed ineen geknutseld. De acteerprestaties waren ok, op enkele momenten van overacting na die nu – ongewild – wél grappig uitvielen. Maar nee, echt memorabel was deze Wan voor mij niet.

Elise Rainier: In my line of work things tend to happen when it gets dark.

Filmdistrict

De familie Lambert verhuist in Insidious: Chapter 2 naar het huis van Josh’ oma, Lorraine. De ideale plek om tot rust te komen na die afdaling in de hellekrochten uit Insidious. Jammer voor de Lamberts, maar hun huis wás helemaal niet behekst. Het zijn de Lamberts zelf die vervloekt zijn en achtervolgd worden door de doden. Nu ze weer eens belaagd worden is het aan de familie zelf om het zootje ongeregeld voor eens en voor altijd de dieperik in te duwen.

Insidious: Chapter 2 proeft als een fletse nasmaak op de eerste Insidious. Eén van de weinige lichtpuntjes was dan nog de header. De header, sapristie! Over het hele scherm schreeuwt de filmtitel in bloedrode, old school letters “INSIDIOUS” terwijl onheilspellende muziek weergalmt. Alleen jammer van het weinige onheil.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , ,

Comments are closed.