Review: Insidious: Chapter 3

Insidious: Chapter 3

Sony Pictures

Rating: ★★½☆☆

Een succesvolle horrorfranchise kan in Hollywood uiteraard niet lang in de kast blijven liggen en dus krijgen we na Insidious en Insidious: Chapter 2 deze zomer Insidious: Chapter 3. Er is duidelijk goed nagedacht over die ondertitels. Of misschien ook niet. Deel 3 is namelijk geen vervolg maar een prequel. Het geteisterde Lambert-gezin uit de eerste films wordt dus met rust gelaten. Medium Elise krijgt het wel zwaar te verduren.

We ontmoeten Elise (Lin Shaye) in de pre-Lambertsperiode. Ze is gestopt met het uitdrijven van geesten en consoorten – de wetenschap dat elke nieuwe klus haar dood kan betekenen is haar te veel geworden. Er wachten nu eenmaal veel boze geesten in ‘the Further’, de parallelle wereld in het Insidious-universum, en ze zijn Elise niet bepaald goedgezind. Ook mediums kampen dus met burn-outs en misschien is dit voor Elise een teken om aan haar pensioen te denken.

Maar dan krijgt ze Quinn (Stefanie Scott) over de vloer, een meisje dat de geest van haar pas overleden moeder wil contacteren. Geen strak plan volgens Elise, want ‘If you call out to one of the dead, all of them can hear you.’ Zoals het een tiener in een horrorfilm betaamt, slaat Quinn deze waarschuwing echter volledig in de wind. Gevolg: de problemen laten niet lang op zich wachten.

Na een bizar en ernstig auto-ongeluk wordt Quinn thuis geplaagd door vreemde geluiden, krakende vloeren, slaande deuren en ‘iets’ onder het bed. Het goede nieuws: er heeft een geest geluisterd. Minder positief: het is niet die van moederlief. Elise to the rescue!

Insidious: Chapter 3

Sony Pictures

Insidious 1 en 2 hadden zo hun gebreken, maar waren best te pruimen en vaak toch verdraaid creepy. Alleen wil dat niet zeggen dat we echt op een derde film zaten te wachten. Horrorsequels zijn er doorgaans ook gewoon om met een grote boog omheen te lopen. Gelukkig is Chapter 3 géén totale miskleun, al kunnen we ‘m ook niet echt geslaagd noemen.

In de regisseursstoel zit deze keer zit niet  de doorwinterde James Wan (Saw, The Conjuring en nu ook Furious 7), maar wel zijn buddy en vaste scenarist Leigh Whannell. Op zich geen slechte keuze, want hij kan blijkbaar net als Wan met weinig middelen veel sfeer creëren. Beide heren hebben wel wat ervaring als het aankomt op creatief zijn met een beperkt budget.

Whannell is ook ambitieus. Chapter 3 wil vooral psychologische horror zijn, zonder een nodeloos ingewikkelde plot (zie deel 2). Alleen jammer dan dat de personages weinig memorabel zijn en de griezelige sfeer al snel omslaat in verveling. Whannell had gerust wat dieper mogen graven in dit verhaal. Veel komen we bijvoorbeeld niet te weten over het wezen dat Quinn in zijn macht heeft. Er is geen enkele persoonlijke band met één van de hoofdpersonages, waardoor deze geest gewoon een slechterik van dertien in een dozijn blijft. Af en toe beangstigend, maar niets wat je ooit uit je slaap zou houden.

Gelukkig is er nog Lin Shaye die met Elise de boeiendste rol van de trilogie te pakken heeft. Hoe vaak zie je trouwens een mainstream film – laat staan een horrorfilm –  waarin een 71-jarige protagonist de boel komt redden en zich van haar stoerste mag laten zien? Toch even het vermelden waard.

Al bij al is deze prequel een verdienstelijke poging van Whannell (dat hij en Wan nog veel horror mogen maken), maar na dit hoofdstuk mogen ze de Insidious-saga laten voor wat ze is.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , ,

Comments are closed.