Review: Little Black Spiders

Cinéart

Rating: ★★★☆☆

De Sphinx nodigde ons dinsdagavond uit op de Gentse avant-première van Little Black Spiders. Een eerste deel van mijn gesprek met regisseuse Patrice Toye hoor je komende zondag tijdens het radioprogramma op Urgent.fm, vanaf 13:00 (of later via Soundcloud).

Het echte verhaal

Zwangere tienermeisjes worden weggestopt op zolder van een klooster. Daar wachten ze samen op de grote dag van hun bevalling. Eenmaal de weëen op gang komen, worden ze getransporteerd naar Frankrijk.  Over de grens kunnen ze dan in alle anonimiteit bevallen. Daarna wordt de baby verkocht aan kinderloze ouderparen. Regisseuse Patrice Toye verdiepte zich in deze waargebeurde feiten. En zo construeerde ze een eigen fictieverhaal.

Het filmverhaal

De film opent met de komst van een nieuw tienermeisje Katarina (Line Pillet). Bij het binnengaan krijgt ze een nieuwe naam toebedeeld van de strenge zuster Simone (Ineke Nijsen). Voortaan gaat ze op zolder als Katja door het leven. Al gauw ontwikkelt ze een nauwe vriendschap met Roxanne (Charlotte Debruyne). Natuurlijk hebben de meisjes op zolder ook behoefte aan wat beleving en die uit zich op verschillende manieren.

Cinéart

Ze komen op het idee om een Grieks toneel na te spelen. Daarin hebben ze wel nog een stier nodig die het seksueel getinte stuk ondergaat. De doodeerlijke tuinier (Sam Louwyck) delft het onderspit en wordt als lustobject gevraagd door de lichtjes gestoorde Clara (Marjan De Schutter). Als gevolg ontvangt hij zijn C4 van Soeur Simone. Ondertussen controleert ex-bewoonster Cecilia (Dolores Bouckaert), die nu begeleider van de meisjes is,  alles wat gebeurt op zolder. Maar ze bevindt zich tussen twee vuren. Enerzijds voelt ze zich nauwbetrokken met de meisjes, anderzijds wil ze zuster Simone niet teleurstellen.

De spanning in de film neemt alsmaar toe. Steeds meer wordt het Katja duidelijk dat ze haar kind niet zal kunnen houden zoals ze zelf graag wil. De oudere getrouwde vader Guy Vrients (Wim Helsen) laat haar ook als een baksteen vallen. Ze beseft dat ze er alleen voor staat. Met het bezoek van de adopterende ouders wordt haar de waarheid pijnlijk duidelijk… .

Cinéart

Er zat misschien meer in

Vele actrices debuteerden in de filmwereld met Little Black Spiders. Enkel Dolores en Ineke zijn de stiel reeds gewend. Deze twee oudere actrices zetten dan ook een zeer degelijke acteerprestatie neer. Maar ook het jonge vrouwelijke geweld doet het uitstekend. Ik vind de casting zeer geslaagd, want elke actrice past ook qua uiterlijk uitstekend bij het personage dat ze vertolkt.

U voelt het al. Nu komt het negatieve. Volgens mij en wel meer mensen zat er veel meer in het verhaal. De film heeft een einde dat het verhaal in de steek laat. Maar ook de kinderhandel kon iets nadrukkelijker aan bod zijn gekomen. Patrice kiest duidelijk meer voor de onderlinge confrontaties en banden tussen de meisjes en de zuster dan wat vroeger echt gebeurde. Meer aandacht voor de feiten hadden de film veel pakkender en choquerend kunnen maken. Nu laat het de aanklacht tegen dit maatschappelijke taboe wat in de steek. En meteen gaat ook de ethische boodschap verloren. Ik weet uit mijn interview, dat Patrice dit ook zo wilde. Maar toch zat ook op andere vlakken misschien meer in de film.

Al blijft het een zeer geslaagde productie. Hier en daar wat humor en rock ’n roll brengen afwisseling tussen de zweverige scènes. Enkel het einde ontgoochelde mij lichtjes.

 Da’s veel werk zu, nen baby. Allé, da stinkt zu!

De muziek aangebracht door John Parish stemt me gelukkig. De soundtrack ondersteunt niet enkel de film, maar brengt de scènes naar een hoger niveau. Zoals het hoort.

Moet je deze film nu zien? Omvergeblazen word je niet, maar het behoort toch wel tot het betere werk dat de Belgische bodem te bieden heeft. En geef toe, achteraf wil je niet op een familiefeest zitten en niet kunnen meepraten over dé Vlaamse film van het najaar.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , ,

Comments are closed.