Review: Loin des hommes

Imagine

Imagine

Rating: ★★★☆☆

Loin des hommes ademt de gedachtegang van Camus in en uit. Weinig verrassend, aangezien regisseur David Oelhoffen zijn scenario op het kortverhaal De Gast (L’Hôte) heeft gebaseerd. De vervanging van de emblematische Franse titel door een meer generische, dramatische filmtitel voorspelt al wat er met Camus’ materiaal zal gebeuren…

Imagine

Imagine

Loin des hommes draait rond Daru (Viggo Mortensen), een Algerijn van Europese afkomst – zoals Camus zélf, trouwens – die zijn dagen vult met het lesgeven aan herderskinderen. Op de vooravond van de Algerijnse rebellie wijst een Franse officier Mohamed (Reda Kateb) aan Daru toe. Hij is een Algerijn die net zijn neef vermoord heeft. Aan Daru om hem naar de dichtstbijzijnde stad te escorteren zodat Mohamed terechtgesteld kan worden…

Maar het kan Daru eigenlijk weinig schelen… Op de eerste avond geeft hij Mohamed al de kans om de benen te nemen, hoewel de man door een plotse koorts daar niet in slaagt. De volgende dag vallen de boze bewoners van Mohameds dorp – die zijn terechtstelling eisen – het schooltje van Daru aan, waardoor het duo de benen moet nemen richting stad.

Hun reis doorheen de Algerijnse bergen zou normaal gezien zo’n twee uur moeten duren (aldus Daru), maar doorheen deze twee uur durende film zullen ze er uiteindelijk meerdere dagen over doen. Dat komt niet enkel doordat de bergen krioelen van Franse en Algerijnse legers… Het olijke duo zal tevens een paar levenslessen leren (wat voor de nodige vertraging zorgt), met de grootste zijnde: zo verschillend zijn we niet!

Imagine

Imagine

De nogal clichématige, uitgespelde boodschap teert bijgevolg enkel op de vraag of Mohamed al dan niet zijn terechtstelling zal ondergaan én of Daru als sidekick mogelijk het loodje zal leggen. Onderweg krijgen we dus een paar parentheses, waarbij Daru bijvoorbeeld een oud-officier uit Italië tijdens WO II, Slimane (Djemel Barek), tegenkomt aan de kant van de Algerijnse rebellen. Soms ontmoet je vrienden op de vreemdste plekken…

Ze worden vervolgens beschoten door Franse soldaten, zelfs wanneer ze zich overgeven. Daru informeert de Franse officier dat dat een oorlogsmisdaad vormt. De Franse officier informeert hem dat dat zijn orders waren van bovenaf. “En daarbij, dit zijn geen soldaten. Het zijn terroristen.” De goedkope analogie met hedendaagse oorlogsvoering was net te veel van het goede.

En toch overleeft Loin des hommes, voornamelijk dankzij een fantastische prestatie van Mortensen, die hier zijn beste Frans bovenhaalt (en soms in het Algerijns converseert). Kateb trekt wat aan het kortste eind met de nogal eendimensionale rol van Mohamed, die alleen spijt heeft dat hij nooit met een vrouw heeft kunnen vrijen voordat hij sterft.

Imagine

Imagine

Daru brengt hem vervolgens naar een bordeel, het soort van ultieme cliché in western-achtige vertellingen als deze. Een onnodige patriarchale toevoeging trouwens, aangezien dit etablissement nergens te bespeuren valt in Camus’ originele werk. In zijn ode aan de western probeert Oelhoffen (bij vlagen) clichés te ontkrachten, maar hij faalt op miserabele wijze. Daardoor is er in termen van western-revival weinig nieuws onder deze Algerijnse zon.

Dat heeft niet met Oelhoffens regie of het prachtige camerawerk van Guillaume Deffontaines (Camille Claudel 1915, de mini-serie P’tit Quinquin) te maken. Dat Nick Cave en Warren Ellis de film van een soundtrack hebben voorzien, is ook fijn meegenomen. Het komt er gewoon op neer dat Oelhoffen in zijn eigen scenario weinig interessante personages heeft geschetst. En als hij al eens een fijne insteek vindt, smeert hij die in het lang en in het breed uit. Misschien daarom dat Camus het bij een kortverhaal heeft gehouden?

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , ,

Comments are closed.