Review: Man of Steel

Warner

Warner

Rating: ★★½☆☆

Nóg een Superman reboot, zat daar eigenlijk wel nog iemand op te wachten? De eerdere poging uit 2006 van Bryan Singer om dé archetypische superheld een update te geven was niet geheel onverdienstelijk maar bleek toch een beetje zoutloos. Zeker in vergelijking met de branie waarmee Christopher Nolans Batmantrilogie het superheldengenre wist te overstijgen met uitgediepte en fascinerende personages, een sterk verhaal, een grimmig sfeertje en niet te vergeten, sterke filmmakerij.

What if a child dreamed of becoming something other than what society had intended? What if a child aspired to something greater?

Warner

Nolan is dan ook niet geheel toevallig (co-)schrijver en producer van Man Of Steel. De keuze voor Zack Snyder als regisseur is ook niet echt verrassend. Hij leverde immers al eerder puike en opwindende comicverfilmingen af. Daaruit kon je opmaken dat de man op zijn minst een visie had. Denk maar aan het knap gestileerde 300 en vooral het lang onverfilmbaar geachte Watchmen.

U raadt het al, het gaat er allemaal iets serieuzer aan toe deze keer. Geen klungelige Clark Kent met te grote bril, geen snelle verkleedpartijtjes in telefooncellen en geen generaal Zod in een – geef toe – wat nichterig zwart discopakje. Inderdaad, Man of Steel recycleert ook de slechteriken uit de originele film. Michael Shannon (Take Shelter, Boardwalk Empire, The Iceman) kruipt in de huid van de generaal die ermee dreigt de Aarde te gebruiken als nieuwe thuisplaneet nadat Krypton verwoest werd. De sleutel hiervoor ligt bij Sups, die in het bezit is van het nodige materiaal om een nieuwe beschaving te ‘kweken’.

My father believed that if the world found out who I really was, they’d reject me… out of fear. He was convinced that the world wasn’t ready. What do you think?

Warner

Het verhaal is zeker beter doorwrocht dan het nogal lineaire origineel en in het eerste uur, waarin we de obligate origin story krijgen, wordt er behoorlijk inventief en zwierig verteld. Vooral Russel Crowe en Kevin Costner, die respectievelijk Kal-El’s vader en adoptievader spelen geven de film extra gewicht. En ja, Superman van dienst Henry Cavill is gewoon goed.

Daarna is de pret meteen heel wat minder wanneer blijkt dat het ene cliché doodleuk vervangen wordt door een rits andere. Onwaarschijnlijke ruimteschepen, ééndimensionale schurken, groteske ontploffingen, eindeloze knokpartijen en ja-ha-wel hoor: nogmaals de mensheid die met uitroeiing bedreigd wordt! Metropolis is tegen het einde van de film weer een goudmijn voor bouwaannemers. We waanden ons eens halfweg geregeld in een vehikel van Michael Bay. Not a good thing!

Snyder moest voor ons part het genre niet per se heruitvinden, maar een beetje meer flair en originaliteit was wenselijk geweest. Al bij al is het wéér eens een gemiste kans om een mooi evenwicht te vinden tussen fantasy en realisme, actie en emotie.  Het hele larger than life sfeertje – waar ook The Dark Knight Rises overigens al onder leed – dreigt ervoor te zorgen dat we de superheldenfilm stilaan officieel dood kunnen verklaren. Misschien moest pakweg Terence Malick zich er maar eens aan wagen. Denk er een smiley naar keuze bij.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.