Review: Marina

Eyeworks

Eyeworks

Rating: ★★☆☆☆

Opgepast, Marina is géén biopic over het leven van Rocco Granata. Dat heeft regisseur Stijn Coninx zelf gezegd. De film is natuurlijk wel ‘geïnspireerd’ op de jeugdjaren van de zanger. Maar het wil vooral een ode zijn aan het succes van migrantenkinderen en het verhaal vertellen van een generatieconflict.

Eyeworks

Eyeworks

Al na een kwartiertje is het echter duidelijk dat Marina vooral wél het verhaal vertelt van de jonge Rocco, en met bovenstaande thema’s amper iets doet. Jonge Limburgse Italiaan maakt dankzij een onverwachte wereldhit zichzelf gelukkig, verovert een meisje en lijmt de breuk met zijn vader. Dat is Marina in een notendop. Meer dan dat valt er eigenlijk niet te zien. Maar moet dat per se?

Marina toont een gesluierde versie van het Limburg van de jaren 50. De Italiaanse familie Granata is naar België verhuisd zodat de pater familias in de mijnen kan werken. De familie heeft het niet breed, de gezondheid van vader Granata lijdt onder het zware werk en de lokale bevolking durft wel eens racistisch uit de hoek te komen. Klinkt hard, maar Coninx toont dit alles op een brave manier. De omstandigheden moeten in realiteit een pak grauwer geweest zijn. Geen naturalistische, Cyriel Buysse-achtige toestanden. Die hadden hier nochtans wel op hun plaats geweest, om de film meer te doen kleven. Het Ken Loach-gehalte van deze film moest hoger.

Eyeworks

Rocco, de knappe en wel zeer gespierde zoon van de familie Granata, wil geen leven als handarbeider en gebruikt zijn muzikaal talent om te ontsnappen aan het dagelijkse harde labeur. Natuurlijk gaat de weg naar succes niet over rozen. Het hoofdprobleem is vader Granata, die wil dat zijn zoon een ‘echt’ beroep leert. En zo krijgen we een strijd tussen een patriarchale vader die zijn emoties niet toont en een getalenteerde onstuimige zoon. Zucht. Waar hebben we dat nog gezien, gehoord of gelezen? Zitten we echt te wachten op het zoveelste American dream verhaal?

Nu, er is niets mis met de herhaling van een thema (verhaalstructuren draaien in principe bijna altijd rond een paar terugkerende kernthema’s). Maar net zoals de setting wordt ook de vaderzoonrelatie te steriel, te braafjes uitgebeeld. De scène waarin vader Granata de accordeon van zijn zoon probeert buiten te gooien, is bijna pathetisch. Zijn koppigheid na een vermeende verkrachtingszaak is onrealistisch. Als kijker weet je vanaf minuut één dat het op een mooie dag allemaal goedkomt.

De jonge Vlaamse god Matteo Simoni is wel in zijn element als Rocco. Charmant, met een licht hees stemgeluid, koppig en de slaaf van zijn emoties. Benieuwd waar Simoni uitkomt, ook al is zijn knappe, jongensachtige voorkomen een beetje te gepolijst. Tegenspeelster van Simoni is de al even jonge en al even Vlaamse actrice Evelien Bosmans. Die kenden we al van het degelijke Groenten uit Balen (2011). Bosmans geeft kleur aan een rol die nogal clichématig is. De knappe en onbereikbare kruideniersdochter wordt een meisje van vlees en bloed. Coninx mag van geluk spreken dat hij over deze twee jonge wolven kon beschikken, maar ook zij kunnen de onvolkomenheden van de film niet verdoezelen.

De ambities van deze film liggen namelijk veel hoger dan het uiteindelijke resultaat. Dit is een mooi sprookje, een roze ballon die eigenlijk nooit doorprikt wordt. Van de uitbeelding van het migrantenthema en de generatiekloof komt weinig terecht, omdat het plot en de verhoudingen tussen de personages eenvoudigweg te ééndimensionaal en voorspelbaar zijn.

Eyeworks

Maar zie, toch veel hoorbare reactie in de volle bioscoopzaal. Veel oh’s en ah’s, en blije gezichten achteraf. Marina maakt wat los bij het publiek. Coninx maakt niet de fout om het voorspelbare einde te breed uit te smeren. Ik moet zelfs toegeven dat ik op het einde óók een beetje aangedaan was (voor zes en een halve seconde). We laten ons vertellen dat het budget van Marina niet bepaald groot was. Dat is natuurlijk geen excuus, maar het verklaart wel voor een deel de beperkingen van deze brave film, die rustig voortkabbelt. Marina is licht, érg licht. En sentimenteel. Maar hey, dat mag toch ook wel eens voor een avondje cinema?

 

 

 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , ,

Comments are closed.